CHARAKTERYSTYKA SPOSOBÓW ZASPOKAJANIA POTRZEBY SENSU ZYCIA

CHARAKTERYSTYKA SPOSOBÓW ZASPOKAJANIA POTRZEBY SENSU ŻYCIA Dla uzyskania pełniejszego obrazu potrzeby sensu życia należałoby przedstawić różne techniki jej zaspokajania, Wiele świadczy o tym, że od zarania dziejów dążenie do zaspokojenia tej potrzeby było motorem ekspansji wielu przedstawicieli gatunku ludzkiego wielcy myśliciele, rewolucjoniści, wynalazcy, całe swoje życie potrafili poświęcić realizacji, ważnych w ich mniemaniu zadań obiektywnych, które uznali za swoje posłannictwo życiowe. Gdyby ich działalność nie stanowiła dla ruch sensu życia, nie osiągnęliby tych wyników, za które mamy dla nich nawet po setkach lat wdzięczność i szacunek. Jest całkiem inną sprawą, czy realizowali oni cele zgodne z interesami społecznymi czy nie. Stanowi to kwestię oceny społecznej. W tym miejscu mowa jest tylko o tym, iż od znalezienia potrzeby sensu życia między innymi zależy, czy człowiek włączy się aktywnie i twórczo w nurt historii, czy podda mu się biernie lub złamany jego naporem ulegnie znużeniu i w rezultacie zagubi się. Można przypuszczać, że tę cechę człowieka mieli na myśli klasycy marksizmu, gdy domagali się uświadomienia mas proletariackich, bez niego nie wyobrażali sobie ich aktywności rewolucyjnej. Uświadomienia, to znaczy wytłumaczenia im ich roli historycznej, nauczenia dostrzegania w niej sensu swojego życia. Manifest Komunistyczny w każdym swoim zdaniu jest właśnie narzędziem takiego uświadomienia. Prawidłowe uświadomienie sobie swojej roli życiowej i stwierdzenie, że jest ona sensowna, to znaczy pozytywna z punktu widzenia wartości uznanych przez nie za nieodzowne w życiu, prowadzi z reguły do wzmożenia wysiłku, do bardziej celowej i efektywnej działalności. W ogóle z zaspokajaniem potrzeby sensu życia łączy się praca, jakiś wysiłek, gdyż zawsze musimy przy tym zrezygnować z wielu przelotnych pragnień i opierać się wymaganiom niezgodnym z naszymi celami. Nie można sobie wyobrazić, by ktoś znalazł zaspokojenie potrzeby sensu życia uciekając od wysiłku, i to wysiłku zorganizowanego. Powinien to oczywiście być wysiłek spontaniczny, niewymuszony, sprawiający jednostce przyjemność. Ciekawe zdanie Karola Marksa na ten temat przytacza M. Fritzhand w swoim studium nad marksistowską koncepcją istoty człowieka. Pisząc o poglądach Marksa na pracę ludzką podaje, iż traktował on pracę nie tylko, jako zdobywanie środków do życia, ale i jako sposób samoafirmacji, prawdziwe potwierdzenie się człowieka, jako istoty gatunkowej (M. Fritzhand, 1960). Przy tym, jak sądzę, pojęcie pracy należy rozumieć tu bardzo szeroko – jako każde pokonywanie oporu prowadzące do osiągnięcia zaprogramowanego stanu faktycznego [patrz też: wkładki ortopedyczne, pracownia emg, kołnierze ortopedyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: kołnierze ortopedyczne pracownia emg wkładki ortopedyczne