Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 3

Dodatkowo, pacjenci musieli mieć jeden lub więcej z następujących trzech wyników testu: odwracalność FEV1 większa niż 12%, pozytywne wyniki dla metacholiny lub mannitolu podczas wizyty lub 2 lub w poprzednim roku oraz zmienność FEV1 (.20 %) między dwiema wizytami w klinice w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Wszyscy pacjenci musieli mieć co najmniej dwa zaostrzenia astmy w poprzednim roku, którzy byli leczeni ogólnoustrojowymi glikokortykosteroidami, podczas gdy otrzymywali leczenie co najmniej 880 .g propionianu flutykazonu lub równoważnika przez inhalację na dzień i co najmniej 3 miesiące leczenia dodatkowy kontroler. Ponadto wszyscy pacjenci musieli mieć liczbę granulocytów eozynochłonnych wynoszącą co najmniej 150 komórek na mikrolitr krwi obwodowej podczas badania przesiewowego lub co najmniej 300 komórek na mikrolitr w pewnym czasie w poprzednim roku. W trakcie badania pacjenci mogli kontynuować terapię antysthową. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Interwencje studyjne
Pacjenci byli losowo przydzielani do otrzymywania mepolizumabu, który podawano jako dożylną dawkę 75 mg lub 100 mg podskórnie lub placebo co 4 tygodnie przez 32 tygodnie (Figura 1A). Randomizację przeprowadzono przy użyciu scentralizowanego, generowanego komputerowo, permutowanego bloku blokowego. Leki badawcze zostały przygotowane przez pracowników, którzy byli świadomi zadań z grupy badawczej, ale nie byli zaangażowani w ocenę badań. Mepolizumab i placebo miały identyczny wygląd i były podawane przez członka personelu, który nie był świadomy zadań z grupy badawczej. Szczegółowe informacje dotyczące pomiarów i procedur badawczych znajdują się w Dodatku uzupełniającym, dostępnym pod adresem.
Główny wynik
Głównym rezultatem była zannualizowana częstość klinicznie istotnych zaostrzeń, które zostały określone jako pogorszenie astmy, tak że lekarz prowadzący wybrał podawanie glikokortykoidów układowych przez co najmniej 3 dni lub pacjent odwiedził oddział ratunkowy lub był hospitalizowany.15 Zaostrzenia zostały potwierdzone przez obiektywne zmiany, które pacjenci rejestrowali codziennie w elektronicznym dzienniku (eDiary, PHT).
Pomiary w badaniu
Podczas każdej wizyty w klinice ocenialiśmy wyniki badań spirometrycznych i hematologicznych oraz podawano 5-punktowy kwestionariusz kontroli astmy (ACQ-5), w którym wyniki oceniano w zakresie od 0 do 6, z wyższymi wynikami wskazującymi gorszą funkcję, a 0,5 – minimalną klinicznie. ważna różnica między wynikami. Podczas randomizacji i ostatniej wizyty studyjnej, przeprowadziliśmy kwestionariusz oddechowy St. George s (SGRQ), w którym wyniki obejmują zakres od 0 do 100, z wyższymi wynikami wskazującymi gorsze funkcje i zmianą 4 jednostek uznawanych za klinicznie istotne.
[hasła pokrewne: tikagrelor, kompulsywne objadanie, testy alergologiczne kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: kompulsywne objadanie testy alergologiczne kraków tikagrelor