Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 6

Podobne redukcje obserwowano w grupach leczonych mepolizumabem w odniesieniu do zaostrzeń powodujących hospitalizację (odpowiednio 39% i 69%) (Tabela 2). Łączna liczba zaostrzeń w czasie jest pokazana na rysunku 2A. Dane dotyczące czasu do pierwszego zaostrzenia i średniego czasu ekspozycji na ogólnoustrojowe glukokortykoidy podano na rys. S1 i S2 w dodatkowym dodatku. Wyniki wtórne i inne środki
Funkcja płuc
W 32. tygodniu średnie zwiększenie FEV1 przed rozpoczęciem leczenia rozszerzającego oskrzela było o 100 ml większe w grupie dożylnej z mepolizumabem niż w grupie placebo (P = 0,02) i o 98 ml większe w grupie otrzymującej podskórnie mepolizumab niż w grupie placebo (P = 0,03) (Tabela 2 i Figura 2B). Średni wzrost FEV1 od wartości wyjściowej po rozszerzeniu oskrzeli wyniósł 146 ml w grupie dożylnej – mepolizumab w porównaniu z grupą placebo (p = 0,003) i 138 ml w grupie podskórnej mepolizumabu w porównaniu z grupą placebo (p = 0,004) ( Tabela 2). W 32. tygodniu dzienny szczytowy szczyt wydechowy wzrósł o 22,9 litra na minutę w grupie dożylnie-mepolizumab, o 29,5 litrów na minutę w grupie podskórnej-mepolizumab i o 1,8 litra na minutę w grupie placebo.
Jakość życia
W 32. tygodniu pacjenci z dwóch grup mepolizumabu wykazywali znaczną poprawę (tj. Zmniejszenie liczbowe) całkowitego wyniku SGRQ, w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Obniżenia od wartości wyjściowych w punktacji całkowitej były o 6,4 punktu większe w grupie dożylnej – mepolizumab i o 7 punktów w grupie podskórnej – mepolizumabie niż w grupie placebo (P <0,001 dla obu porównań) (Tabela 2, i Fig. S3 w Dodatek dodatkowy).
Kontrola astmy
Na początku badania pacjenci z trzech grup badanych mieli podobne średnie wyniki ACQ-5 (2,12 w grupie dożylnej – mepolizumab, 2,26 w grupie podskórnej mepolizumabu i 2,28 w grupie placebo), co wskazuje na niekontrolowaną astmę. Już w 4. tygodniu i trwającym do 32. tygodnia pacjenci z dwóch grup mepolizumabu mieli większą poprawę (tj. Spadek liczbowy) od wartości wyjściowej w punktacji ACQ-5, w porównaniu z placebo. W 32. tygodniu średnia redukcja wyników ogólnych była o 0,42 punktu większa w grupie dożylnej – mepolizumab i o 0,4 punktu większa w grupie podskórnej – mepolizumabie niż w grupie placebo (P <0,001 dla obu porównań) (Tabela 2 i ryc.
Odpowiedzi według oceny pacjentów i klinicystów
W 32. tygodniu pacjenci z dwóch grup mepolizumabu wykazywali wyższe wyniki leczenia niż pacjenci z grupy placebo, przy ilorazie szans wynoszącym 1,74 w grupie dożylnej – mepolizumab (P = 0,003) i 2,98 w grupie podskórnej – mepolizumab (p <0,05). 0,001) (z wartościami większymi niż wskazującymi większe prawdopodobieństwo, że pacjent zanotował wyższą odpowiedź dla mepolizumabu niż dla placebo) [patrz też: terapia manualna, fizjoterapeuta, kursy dla fizjoterapeutów ]

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapeuta kursy dla fizjoterapeutów terapia manualna