Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 7

Odpowiednia iloraz szans w ocenianej przez lekarza ogólnej ocenie odpowiedzi na leczenie wynosił 2,10 dla dożylnego mepolizumabu i 3,29 dla podskórnego mepolizumabu (p <0,001 dla obu porównań) (tabela S2 i ryc. S5 w dodatkowym dodatku). Liczba eozynofilów we krwi
Liczba eozynofili we krwi była podobna w trzech grupach w punkcie wyjściowym, przy średniej geometrycznej 295 komórek na mikrolitr (Tabela 1). Mepolizumab zmniejszył liczbę eozynofili do 4. tygodnia; liczba osiągnęła nadir w 12. tygodniu (z redukcją 83% w grupie dożylnej i 86% w grupie podskórnej), a spadki utrzymywały się podczas badania (ryc. S6 w dodatku uzupełniającym).
Analiza podgrup
Modelowanie charakterystyk wyjściowych w celu określenia wpływu poszczególnych zmiennych towarzyszących przedstawiono na Rys. S7 w Dodatku uzupełniającym. W celu dalszej oceny modelu, przeprowadziliśmy wstępną analizę klinicznych punktów końcowych w podgrupie pacjentów z liczbą granulocytów kwasochłonnych we krwi wynoszącą 500 komórek na mikrolitr lub więcej (ryc. S8 w dodatku uzupełniającym). Ta analiza podgrupy wykazała zwiększoną odpowiedź na mepolizumab.
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Podsumowanie zdarzeń niepożądanych Ogólna częstość występowania działań niepożądanych podczas leczenia była podobna w trzech grupach (84% w grupie dożylnej – mepolizumab, 78% w grupie podskórnej – mepolizumab i 83% w grupie placebo; Grupa). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zapalenie błony śluzowej nosa i gardła. Częstość występowania zdarzeń niepożądanych, które badacze badali w związku z badanym lekiem wynosiła 17% w grupie dożylnej – mepolizumab, 20% w grupie podskórnej – mepolizumab i 16% w grupie placebo. Częstość występowania reakcji w miejscu wstrzyknięcia była częstsza w grupie podskórnej – mepolizumab (9%) niż w grupie dożylnej – mepolizumab lub grupie placebo (3% w obu grupach) (Tabela 3). Częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych (w tym zdarzeń związanych z astmą) wynosiła 7% w grupie dożylnej – mepolizumab, 8% w grupie podskórnej – mepolizumab i 14% w grupie placebo. Jedna śmierć z powodu wypadku drogowego nastąpiła u 51-letniego mężczyzny w grupie placebo (Tabela 3). Podczas badania co najmniej jednej wizyty po randomizacji, dodatnie przeciwciała przeciwko mepolizumabowi stwierdzono u 19 pacjentów, w tym 4% pacjentów w grupie dożylnej – mepolizumab, 5% w grupie podskórnej – mepolizumab i 2% w grupie grupa placebo. Żaden z tych pacjentów nie miał przeciwciał neutralizujących.
Dyskusja
U pacjentów leczonych dużymi dawkami wziewnych glikokortykosteroidów doustnych z lub bez leczenia glikokortykosteroidami doustnymi do leczenia astmy, leczenie mepolizumabem zmniejszało zaostrzenia o około połowę, poprawiało jakość życia i prowadziło do lepszej kontroli astmy
[więcej w: zęby implanty cena, forskolin efekty, dentysta na warszawskiej gdańsk ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta na warszawskiej gdańsk forskolin efekty zęby implanty cena