Odpowiedź i nabyta oporność na ewerolimus w anaplastycznym raku tarczycy AD 3

Aby uzyskać szczegółowe informacje, patrz sekcja Metody w Dodatkowym dodatku 1. Sekwencjonowanie całego egzamu
Sekwencjonowanie całego egzonu przeprowadzono na nowotworze przed leczeniem, opornym guzie i krwi. Średnia głębokość pokrycia dla nowotworów sprzed leczenia i opornych wynosiła odpowiednio 300 × i 375 ×. Usunięto somatyczne mutacje punktowe, małe insercje lub delecje (indele) i zmiany liczby kopii wykryte w DNA nowotworu, ale nie DNA linii zarodkowej (tabela S1 w dodatkowym dodatku 2 [opisany w dodatkowym dodatku 1]). Nie przeprowadzono oceny przegrupowań.
Badania laboratoryjne
Wytworzono plazmidy ekspresyjne zawierające komplementarny DNA mTOR (cDNA) i przeprowadzono ukierunkowaną mutagenezę, stabilne transfekcje, analizę hamowania wzrostu komórek i badania immunoblot. Aby uzyskać szczegółowe informacje, patrz sekcja Metody w Dodatkowym dodatku 1.
Wyniki
Mutacje w TSC2 i MTOR
Ryc. 2. Mutacje w TSC2 i MTOR w anaplastycznym raku tarczycy ujawnione przez sekwencjonowanie całego egzaminu. Sekwencjonowanie całego guza w tkance guza przed leczeniem i po rozwoju oporności na ewerolimus ujawniło mutację nonsensowną TSC2 w obu nowotworach (Panel A) i mutację F2108L w MTOR w opornym guzie, który był niewykrywalny w guzie przed leczeniem (Panel B). ). Reprezentatywne obrazy genomu z Integrative Genomics Viewer (Broad Institute), wraz z liczbą odczytów dla allelu odniesienia i wariantowego allelu, pokazano dla każdej zmiany. Przedstawiono porównanie proporcji komórek rakowych niosących określone mutacje w próbce biopsji wstępnej (panel C, oś x) w porównaniu z próbkami z próbki biopsyjnej po oporze (oś y). Mutacje w TSC2, TP53 i FLCN były obecne we wszystkich komórkach nowotworowych z obu próbek biopsji (żółty trójkąt w górnym prawym rogu), podczas gdy mutacja MTOR została wykryta we wszystkich komórkach rakowych w próbce z biopsji po oporze, ale nie została wykryta w leczeniu wstępnym próbka biopsji (czerwony trójkąt w lewym górnym rogu). Dodatkowe mutacje wykryto we wszystkich komórkach rakowych w próbce z biopsji wstępnej, ale w żadnej z komórek nowotworowych w próbce z biopsji po oporze (jasnoniebieski trójkąt w prawym dolnym rogu). Oczekuje się, że inne mutacje wystąpią w podgrupie komórek nowotworowych w biopsji wstępnej, ale w żadnym z komórek nowotworowych w próbce biopsji po oporze (ciemnoniebieski) lub w podgrupie komórek nowotworowych w próbce biopsyjnej po oporze ale w żadnym z komórek rakowych w próbce biopsji wstępnej (ciemnoczerwona). Zacienione obszary oznaczają rozkład prawdopodobieństwa Bayesa z posteriori nad wartościami frakcji komórek rakowych dla każdej mutacji. Szare cieniowanie wskazuje na mutacje z rozkładem frakcji nowotworu o znacznej niepewności, z jaśniejszym zacieniowaniem, co wskazuje na większą niepewność.
Nowotwór z premedytacją zawierał mutację somatyczną bezsensu w genie supresorowym TSC2, który inaktywuje gen, umożliwiając aktywację szlaku mTOR7,8 i powodując wrażliwość na hamowanie mTOR w niektórych rakach1,2,4,9 (Figura 2A).
[podobne: testy alergologiczne kraków, rurka tracheostomijna metalowa, kompulsywne objadanie ]

Powiązane tematy z artykułem: kompulsywne objadanie rurka tracheostomijna metalowa testy alergologiczne kraków