Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 8

Zarówno dawki dożylne, jak i podskórne były skuteczne i miały akceptowalne profile efektów ubocznych. W poprzednim badaniu 11 mepolizumabu nie przynosiło znaczących korzyści, ale pacjenci nie zostali wybrani na podstawie częstych zaostrzeń, leczenia dużymi dawkami wziewnych glikokortykosteroidów lub specyficznej liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi. Stosując specyficzne podejście hematologiczne i fenotypowe do selekcji pacjentów, potwierdziliśmy, że neutralizowanie interleukiny-5 mepolizumabem może być skuteczne w subpopulacji pacjentów z ciężką astmą eozynofilową.1,2,4,18 W tym badaniu wykorzystaliśmy procedurę zamkniętego testowania w celu dostosowania do wielokrotnych porównań w odniesieniu do wyników pierwotnych i wtórnych. Różnice w częstości zaostrzeń (wynik pierwotny) w dwóch grupach mepolizumabu w porównaniu z grupą placebo były istotne po dostosowaniu. Wśród pacjentów otrzymujących podskórnie mepolizumab, zmniejszenie częstości zaostrzeń, które spowodowało wizytę w oddziale ratunkowym lub hospitalizację (wynik wtórny) było znaczące po dostosowaniu do wielokrotnego testowania (P = 0,03). Chociaż hierarchiczne podejście do nadzorowania wyników wskazywało, że analiza formalna miała zostać zatrzymana przed analizą pozostałych wyników drugorzędnych, wartość takich korekt została zakwestionowana. Zamiast tego zaproponowano, aby do interpretacji wyników wtórnych zastosować ocenę ekspercką. Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 8”

Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 7

Odpowiednia iloraz szans w ocenianej przez lekarza ogólnej ocenie odpowiedzi na leczenie wynosił 2,10 dla dożylnego mepolizumabu i 3,29 dla podskórnego mepolizumabu (p <0,001 dla obu porównań) (tabela S2 i ryc. S5 w dodatkowym dodatku). Liczba eozynofilów we krwi
Liczba eozynofili we krwi była podobna w trzech grupach w punkcie wyjściowym, przy średniej geometrycznej 295 komórek na mikrolitr (Tabela 1). Mepolizumab zmniejszył liczbę eozynofili do 4. tygodnia; liczba osiągnęła nadir w 12. tygodniu (z redukcją 83% w grupie dożylnej i 86% w grupie podskórnej), a spadki utrzymywały się podczas badania (ryc. S6 w dodatku uzupełniającym). Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 7”

Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 6

Podobne redukcje obserwowano w grupach leczonych mepolizumabem w odniesieniu do zaostrzeń powodujących hospitalizację (odpowiednio 39% i 69%) (Tabela 2). Łączna liczba zaostrzeń w czasie jest pokazana na rysunku 2A. Dane dotyczące czasu do pierwszego zaostrzenia i średniego czasu ekspozycji na ogólnoustrojowe glukokortykoidy podano na rys. S1 i S2 w dodatkowym dodatku. Wyniki wtórne i inne środki
Funkcja płuc
W 32. tygodniu średnie zwiększenie FEV1 przed rozpoczęciem leczenia rozszerzającego oskrzela było o 100 ml większe w grupie dożylnej z mepolizumabem niż w grupie placebo (P = 0,02) i o 98 ml większe w grupie otrzymującej podskórnie mepolizumab niż w grupie placebo (P = 0,03) (Tabela 2 i Figura 2B). Średni wzrost FEV1 od wartości wyjściowej po rozszerzeniu oskrzeli wyniósł 146 ml w grupie dożylnej – mepolizumab w porównaniu z grupą placebo (p = 0,003) i 138 ml w grupie podskórnej mepolizumabu w porównaniu z grupą placebo (p = 0,004) ( Tabela 2). Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 6”

Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 5

Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym w populacji z zamierzoną leczeniem. Spośród 802 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 576 poddano randomizacji i stanowili oni zmodyfikowaną populację zamierzoną w leczeniu; z tych pacjentów 539 (94%) ukończyło leczenie (ryc. 1B). Grupy badane były dobrze dopasowane pod względem cech wyjściowych, bez znaczących różnic między grupami (Tabela 1). Główny wynik
Tabela 2. Tabela 2. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności. Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 5”