Różnice w stosowaniu procedur kardiologicznych po ostrym zawale mięśnia sercowego ad

Próbka nowojorska składała się z 1021 pacjentów poddanych cewnikowaniu serca i 986 pacjentów, którzy nie przeszli cewnika. Porównywalne liczby w próbie z Teksasu wyniosły 1127 i 999. Źródła danych
Dane o roszczeniach Medicare
Z danych Medicare uzyskaliśmy informacje na temat diagnozy i kodów postępowania każdego pacjenta, wieku, płci, leczenia szpitala lub szpitali, stanu zamieszkania i statusu przeżycia na dzień 31 marca 1993 r.
Dane rejestrów szpitalnych
Z zapisów szpitalnych związanych z hospitalizacją każdego pacjenta, usunęliśmy objawy obecne przy przyjęciu, obecność współistniejących stanów, wyniki z elektrokardiogramów i wyniki cewnikowania serca. W przypadku kolejnych przyjęć zwróciliśmy się o zapisy szpitalne do wszystkich hospitalizacji i wykorzystaliśmy informacje ze wszystkich zapisów do wypełnienia formularza gromadzenia danych.
Recenzentami dokumentacji były pielęgniarki z doświadczeniem w kardiologii, które uczestniczyły w dwudniowym szkoleniu w Bostonie i wypełniły formularze gromadzenia danych zgodnie ze standardowym protokołem. Pielęgniarka kontrolująca jakość przeprowadziła kontrolę niezawodności losowej próbki każdego przypadku recenzenta.
Dane dotyczące jakości życia zależnej od stanu zdrowia
Próbowaliśmy przeprowadzić wywiad telefoniczny z pacjentami, którzy przeżyli około dwóch lat po zawale. Rozmowa trwała średnio 20 minut i zawierała standaryzowane miary postrzegania przez pacjentów własnego ogólnego stanu zdrowia, 9-11 umiejętności wykonywania instrumentalnych czynności dnia codziennego, 10,11 dławicy piersiowej, 12,13 i pojemności serca.13,14 A Kopia wywiadu dostępna jest na życzenie od autorów.
Analiza danych
Ważenie danych
Wszystkie analizy wykorzystywały dane ważone w celu dostosowania do skutków nierównych prób dla pacjentów, którzy przeszli cewnikowanie serca, oraz tych, którzy tego nie zrobili.
Ocena reprezentatywności próbki
Porównaliśmy charakterystykę demograficzną, współistniejące choroby (identyfikowane za pomocą kodów diagnostycznych) oraz procedurę korzystania z pacjentów, dla których uzyskaliśmy zapisy szpitalne z danymi pacjentów, dla których nie uzyskaliśmy takich zapisów, przy użyciu testów chi-kwadrat. Porównywaliśmy także pacjentów, którzy żyli w czasie oceny kontrolnej i którzy zgodzili się na ankietę z tymi, którzy żyli, ale nie wyrazili zgody na ankietę.
Klasyfikowanie pacjentów w podobnych pod względem klinicznym podgrupach
Podzieliliśmy pacjentów według ryzyka wystąpienia kolejnych zdarzeń niedokrwiennych na podstawie rodzaju zawału – nowego lub rozwijającego się zawału załamka Q lub zawału nie-Q – udokumentowanego w raportach elektrokardiogramu każdego pacjenta oraz na podstawie obecności lub brak dławicy więcej niż 24 godziny po przyjęciu, udokumentowany przez notatki lekarzy lub pielęgniarek. Wczesne wskaźniki umieralności są wyższe wśród pacjentów z zawałami z załamkiem Q; zawały są zwykle większe i wiążą się z większą częstością występowania zastoinowej niewydolności serca i wstrząsu kardiogennego.15 Historycznie u pacjentów z zawałami mięśnia sercowego bez załamka Q odnotowuje się wyższe wskaźniki zawału, ale podobne wskaźniki umieralności po roku.16,17 Pacjenci w u których rozwija się dławica piersiowa po zawale, jest obarczona większym ryzykiem przedwczesnego zawału niż osoby, u których nie występuje18-23. Połączenie tych czynników dało 4 podgrupy pacjentów
[podobne: mydlo marsylskie, laser biostymulujący, robaczyca serca ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: laser biostymulujący mydlo marsylskie robaczyca serca