Wartosc wspólczynnika oddechowego

Współczynnik oddechowy Współczynnik oddechowy CO2 wyraża wartość stosunku. objętościowego wydalanego CO2 i pobranego O2 – i posiada różną wielkość w zależności od tego, które składniki pokarmowe ulegają spalaniu w danym momencie. Wartość współczynnika oddechowego waha się w zależności od tego, czy utlenianiu ulegają białka czy tłuszcze, czy wreszcie węglowodany. Normalne wahania współczynnika oddechowego znajdują się w granicach 0,7 – 1,0. Wahania te zależą od większej lub mniejszej, zawartości tlenu w związkach, które mają ulec utlenianiu. Read more „Wartosc wspólczynnika oddechowego”

Powstaniu zakazenia pecherzyka i dróg zólciowych zapobiega sie takze przez staranne leczenie zaburzen zoladkowo-jelitowych

Powstaniu zakażenia pęcherzyka i dróg żółciowych zapobiega się także przez staranne leczenie zaburzeń żołądkowo-jelitowych, tak częstych u chorych na kamicę żółciową. Szczególnie ważną jest rzeczą uporządkować u tych chorych za pomocą diety i innych metod leczniczych regularne oddawanie stolca oraz zwalczać wzdęcie brzucha. Poleca się także leczenie środkami żółciopędnymi, które zwiększają ruch żółci w przewodach żółciowych i przez to przeciw działają zaleganiu śluzu, nabłonka, bakterii i złogów, a także lekami żółciotwórczymi, które zwiększają ilość żółci wytwarzanej przez wątrobę, lub lekami o działaniu jednocześnie żółciotwórczym i żółciopędnym. Często stosuje się także leczenie przetworami salicylowymi oraz heksametylenotetraaminą i jej pochodnymi. Leczenie dietetyczne oraz środkami żółciopędnymi i żółciotwórczymi, przeciwdziałając zaleganiu i zakażeniu żółci, wywiera równocześnie pożądany wpływ na przemianę materii. Read more „Powstaniu zakazenia pecherzyka i dróg zólciowych zapobiega sie takze przez staranne leczenie zaburzen zoladkowo-jelitowych”

RAK PECHERZYKA ZÓLCIOWEGO

RAK PĘCHERZYKA ŻÓŁCIOWEGO (CARCINOMA VESICAE FELLEAE) Rak pęcherzyka żółciowego zdarza się dość często, najczęściej ze wszystkich pierwotnych postaci raka wątroby i układu żółciowego. Spotyka się go przeważnie u chorych powyżej 40 roku życia, przy tym więcej kobiet choruje niż mężczyzn. O częstości pierwotnego raka pęcherzyka żółciowego świadczą statystyki sekcyjne Zakładów Anatomiczno Patologicznych. Stanisław Ciechanowski na 9293 sekcjach, wykonanych w ciągu 10 lat (1920-1929), spostrzegał 38 przypadków raka pęcherzyka żółciowego, co stanowi 0,41% wykonanych sekcyj. W Zakładzie Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Warszawskiego od r. Read more „RAK PECHERZYKA ZÓLCIOWEGO”

Niektórzy utrzymuja, ze pierwotna sprawa jest rak

Co do wieku, to w statystyce sekcyjnej Dmochowskiego 60% przypadków pierwotnego raka pęcherzyka żółciowego przypada na osoby między 50 a 70 rokiem życia, w statystyce lwowskiej Janusza rak stwierdzano na zwłokach osób w wieku 41 do 70 roku życia. Większość przypadków raka pęcherzyka żółciowego, operowanych w Szpitalu Starozakonnych w Warszawie, dotyczyła chorych między 40 a 60 rokiem życia (Borkowski). Jednym z poważnych czynników usposabiających do raka pęcherzyka żółciowego jest kamica żółciowa, a to wskutek stałego drażnienia przez kamienie jego ścian i następowych zmian wrzodziejących i martwiczych. Zwolennikami związku przyczynowego kamicy żółciowej i raka pęcherzyka żółciowego są u nas z anatomopatologów Józef Hornowski, Witołd Nouncki, Stanisław Ciechanowski i Ludwik Paszkiewicz. Za tym poglądem przemawia ogromna liczba przypadków współistnienia kamicy żółciowej i raka pęcherzyka żółciowego, przewaga występowania rak a pęcherzyka żółciowego u kobiet i częste usadowienie się raka w pobliżu blizn wywołanych przez kamienie. Read more „Niektórzy utrzymuja, ze pierwotna sprawa jest rak”

Nowe wymagania w takich wypadkach padaja na calkiem nie przygotowany grunt, powodujac nieraz powazne zaburzenia nerwicowe i deformujac osobowosc.

Następnie daje się wyraźnie zaobserwować, że dziecko zaczyna zaspakajać swą potrzebę kontaktu emocjonalnego z szerszym gronem dzieci lub dorosłych, już nie zawsze stawiając na pierwszym planie matkę. Jest to okres, gdy można już mówić o wyraźnym wpływie na dziecko struktury socjalnej środowiska. Dopiero potem przychodzi okres różnicowania społecznego – faza trzecia – gdy dziecko najlepiej zaspokaja swoją potrzebę kontaktu emocjonalnego w grupie rówieśników, ponieważ kontakt z dorosłymi staje się coraz trudniejszy. W materiale zebranym w badaniach dzieci, pacjentów poradni zdrowia psychicznego, można znaleźć wiele przykładów zaburzeń powstałych z tego powodu, że w fazie II dziecko nie miało możności kontaktowania się z nikim innym poza matką lub babcią (przeważnie chodzi o bawienie dzieci) lub że w fazie III nie miało możności kontaktowania się z rówieśnikami (np. jedynacy z dobrych rodzin, dzieci mające zbyt dorosłe rodzeństwo itp. Read more „Nowe wymagania w takich wypadkach padaja na calkiem nie przygotowany grunt, powodujac nieraz powazne zaburzenia nerwicowe i deformujac osobowosc.”

OKRESLENIE POTRZEBY SENSU ZYCIA

Gdyby śrubkę dokręcił źle, cała maszyna byłaby niepełnowartościowa. Podobnie może się dziać i w życiu. Gdy ktoś nie widzi sensu w swoim działaniu i czuje się jak robotnik w wielkiej hali wykonujący prostą czynność tylko po to, aby zarobić na życie, nie rozumiejąc, po co jest ta jego czynność, jaki ma ona sens w ogólnym procesie produkcji nuży się łatwo swoją pracą, rodzi się w nim zobojętnienie, często przepuszcza „błąd”, szybko staje się niezadowolony ze swojego losu. 2. OKREŚLENIE POTRZEBY SENSU ŻYCIA Krótkie wprowadzenie dało już pewną orientację, co do problematyki, którą zajmę się w tym rozdziale, nie zastąpi to jednak bardziej precyzyjnego określenia, czym jest sama potrzeba sensu życia. Zanim do tego przystąpię, przypomnę w kilku zdaniach przyjętą w tej pracy koncepcję potrzeby orientacyjnej. Nie jest to właściwy człowiekowi proces ukierunkowujący działanie do osiągnięcia celu, ale właściwa ta cecha powodująca, że bez otrzymania pewnych informacji określonego typu nie może on prawidłowo funkcjonować. Jak cechą ptaka jest potrzeba latania (tzn. jest on tak zorganizowany, że tylko latając może w pełni wykorzystać swoje zdolności samoregulacyjne), taką cechą człowieka dorosłego jest potrzeba znalezienia sensu swojego życia. Będąc w pełni dojrzałym intelektualnie, żyjąc w społeczeństwie i zaspokajając w nim swoje materialne potrzeby, musi on w interesie swoim i tego społeczeństwa mieć talki sens swojego życia, który by ukierunkował jego działanie i organizował jego zdolności. Musi mieć, to nie znaczy, że sens ten zawsze jest uświadomiony, widziany. Poszukując praktycznych kryteriów dla oceny, czy działanie danego człowieka posiada wartość przedmiotu zaspokajającego potrzebę sensu życia, oparłem się na analizie przypadków dwojakiego rodzaju: osób nerwicowych i osób bardzo dobrze przystosowanych. Mogłoby się wydawać, że najwłaściwszym miernikiem przy takiej ocenie jest przekonanie o sensie lub bezsensie własnego życie. Kryterium to musiałem jednak odrzucić, ponieważ wypowiedzi, jakie składają badani na ten temat, często wyznacza nie tyle rzeczywista refleksją życia nad sobą samym, ile przekonanie, że każdy inteligentny człowiek powinien widzieć, że życie jest nonsensem. Inaczej sądzić nie wypada. Ten typ niezwykle rozpowszechnionego nie tylko, wśród ludzi z kompleksami egzystencjalizmu, jest wrogiem numer jeden każdego psychoterapeuty dążącego do tego, by nerwicowy pa1cjent wytworzył sobie pozytywny pogląd na życie. Sprawa zresztą nie musi dojrzewać aż do rozwinięcia się nerwicy. Wyznawanie takiego poglądu może po prostu, demobilizować człowieka, dając mu motyw do rezygnacji z wysiłku w sytuacjach wymagających wyrzeczeń lub ryzyka [podobne: marwoj, asystor slim plus cellu, infanrix hexa apteka ]

Potrzeba sensu zycia jest wiec taka cecha czlowieka, która powoduje, ze bez zaistnienia w jego dzialalnosci zyciowej takich wartosci

Nie znaczy to jednak, że człowiek składający takie oświadczenie nie zaspokaja potrzeby sensu życia. Przekonanie to, o ile jest nim rzeczywiście, może odgrywać rolę tylko zwykłej deklaracji, do której człowiek w praktyce życiowej nie przywiązuje żadnej wagi, eksponując ją nawykowo przy zbyt realnych jak na jego możliwości intelektualne pytaniach. Przy tym może on uprawiać działalność całkowicie zaspokajającą potrzebę sensu życia. Spośród wielu kryteriów wybrałem drwa, jako najbardziej obiektywne: l. Gdy osobnik konsekwentnie, z wysiłkiem, dąży do realizacji jakichś celów wykraczających poza bezpośrednie zaspokojenie potrzeb fizjologicznych nie rozpraszając się na oderwane od siebie różne rodzaje aktywności. 2. Gdy zdanie jakiegoś określonego elementu sytuacji życiowej człowiek nagle zaczyna odezwać beznadziejność życia, bezsensowność, pustkę swego istnienia, można wówczas sądzić, że warunki poprzedzające ową zmianę, właśnie pozwalały na zaspokojenie jego potrzeby sensu życia. W trakcie kształtowania się osobowości danego człowieka ów określony element sytuacji stał się czymś zasadniczo wyznaczającym działania danej jednostki, czymś, bez czego jej aktywność straciłaby dla niej sens. Potrzeba sensu życia jest więc taką cechą człowieka, która powoduje, że bez zaistnienia w jego działalności życiowej takich wartości, które są lub mogą zostać uznane przez niego za nadające sens życiu, nie może on prawidłowo funkcjonować, co oznacza w praktyce, że jego działalność życiowa jest za słaba w stosunku do możliwości, nieukierunkowana i oceniona przez niego negatywnie. Zgodnie z tym, co przedstawiono w rozdziale poświęconym pojęciu potrzeby, można założyć, że niezaspokojenie potrzeby sensu życia przejawia się w stanach napięcia i może podobnie jak w wypadku frustracji innych potrzeb – prowadzić do słabiej lub silniej zaakcentowanych zaburzeń nerwicowych. Dowodem na to, że teza ta nie jest pozbawiona podstaw, mogą służyć liczne przykłady nerwic, u których podłoża tkwi frustracja potrzeby sensu życia (K. Obuchowski, 1959), określona gdzie indziej, jako frustracja egzystencjalna (S. Kratochvil, 1961). Nerwice egzystencjalne rozwijając się w identyczny sposób jak te, u których podłoża leży frustracja innych potrzeb ludzkich, stanowią według statystyki podanej przez Kratochvila od 14 do 210 ogółu nerwic i są znacznie częściej reprezentowane w klinikach kobiecych tamten potwierdzające istnienie takiej potrzeby u człowieka wskazuje zarazem na konieczność bardziej dokładnego opanowania teoretycznych podstaw wiedzy o tej potrzebie [podobne: matryca ravena, ewerolimus, infanrix hexa apteka ]

Nieraz jest ona prosta i jasna

Nieraz jest ona prosta i jasna, a spotykamy ją u ludzi pełnych naiwnej wiary w niezgłębiony, ale rzeczywisty sens i mającą rzetelne uzasadnienie niezbędność ich żywota takiego, jakim on jest, nieraz zaś opiera się na skomplikowanych rozważaniach, a nawet ekwilibrystyka ich filozoficznych lub teologicznych. Trzeba tu jednak powiedzieć, że, niestety, tak zwany sokratejski nurt filozofii, ten nurt, który ma pomóc człowiekowi w określeniu jego miejsca na ziemi – nigdy nie wyszedł poza ogólniki lub nieżyciowe sofizmaty. Problemy wysuwane przez filozofów egzystencji noszą wyraźne piętno histerii indywidualisty, przerażonego mitami, które sobie sam stworzył. Poza tym zbyt często podejmuje się problem sensu istnienia dopiero w lęku przed śmiercią, unicestwieniem, a zbyt rzadką szuka się takich jego rozwiązań, które mogłyby być narzędziem w walce człowieka o pełnię jego egzystencji – w walce prowadzonej z pozycji ekspansji społeczeństw dostosowujących do siebie świat. Należy ubolewać nad tym, że podjęta przed kilku laty przez Adama Schaffa próba sformułowania podstawowych zasad marksistowskiej koncepcji sensu życia nie doczekała się rozwinięcia i kontynuacji. Schaff wżycia swojej rozprawie pt. Marksizm a egzystencjalizm (1961) proponuje oparcie koncepcji sensu życia na trzech podstawowych tezach humanizmu socjalistycznego 1. Szczęście można osiągnąć tylko przez szczęście społeczeństwa; 2. Człowiek jest tworem warunków społecznych, ale również te warunki są tworem człowieka; 3. Nie wystarczy mieć określone poglądy. Należy walczyć o wcielenie ich w życie. Założenia te, których wartość instrumentalna w przystosowaniu jest dla psychologia klinicznego oczywista, wymagają jednak niewątpliwie wielu opracowań teoretycznych i eksperymentalnych. Nie można też się zgodzić z tezą Schaffa, że badacz rozstrzygający sprawę sensu życia musi postępować w badaniach inaczej niż poprzedni eksperymentator. Gdyby tak było, musielibyśmy na zawsze zrezygnować z naukowego opracowania tej tak ważnej dla przystosowania człowieka problematyki. Jak już wspomniałem, potrzeba sensu życia, wbrew pozorom, nie musi być wyraźnie uświadamiana i nie różni się pod tym względem od potrzeby poznawczej czy potrzeby kontaktu emocjonalnego. Nieraz ludzie doskonale przystosowani psychicznie na pytanie o sens ich życia odpowiadają, że to ich nie interesuje, mają za dużo pracy. Całą ich uwagę pochłania na przykład: problem wynalezienia specyfiku likwidującego ból lub podniesienia na wyższy poziom swojego gospodarstwa rolnego. Wkładają w tę pracę dużo wysiłku i przynosi im ona zadowolenie [hasła pokrewne: maciej cetler, infanrix hexa apteka, proktosedon czopki ]

Dwa fenotypy kliniczne w wazice czerwienicy AD 7

Ten wzór został odwrócony w fazie kryzysowej CML, z regulacją w górę 6 rdzeniowych genów, które zostały obniżone w czerwieniakach, w tym onkogenem SETBP1, i regulacją w dół 11 rdzeniowych genów, które uległy podwyższeniu w policyklemii vera. Dyskusja
Przyczyną czerwienicy prawdziwej pozostaje zagadka. Aby rozwiązać ten problem, zbadaliśmy ekspresję genów w krążących komórkach CD34 + od pacjentów z czerwienicą prawdziwą, z analizami wykonywanymi oddzielnie dla pacjentów płci męskiej i żeńskiej w celu wyeliminowania płci jako potencjalnego zakłócenia. Doprowadziło to do identyfikacji 102 genów; znaczenie tych genów w procesie chorobowym było uzasadnione tym, że można je wykorzystać do rozdzielenia pacjentów z czerwienicą prawdziwą na dwie grupy o wyraźnie różnych cechach klinicznych, które były niezależne od czasu trwania choroby, obciążenia allelem JAK2 V617F i białkami. liczba komórek i płytek krwi. Grupa z agresywną chorobą pasuje do fenotypu pacjentów z czerwienicą prawdziwą, u których rozwija się mielofibra16 i którzy są zagrożeni spontaniczną transformacją białaczki. Pod tym względem było możliwe, że za pomocą ekspresji genów zidentyfikowano pacjentów z CML w fazie przewlekłej, którzy pomimo swojego klinicznego fenotypu mieli chorobę, która już osiągnęła fazę przyspieszoną na poziomie molekularnym.17 Tak więc, biorąc pod uwagę niską częstotliwość nieprawidłowości cytogenetyczne w czerwienicy prawdziwej przed transformacją choroby, 18 profilowanie ekspresji genów może mieć znaczenie prognostyczne dla pacjentów z czerwienicą prawdziwą. Read more „Dwa fenotypy kliniczne w wazice czerwienicy AD 7”

Byla niespokojna, napieta, nieprzyjemna tak dlugo, az ja ktos pochwalil, wysoko ocenil.

Gdyby, więc koncepcja zaspokajania potrzeby sensu życia była niezgodna z całą konfiguracją aktualnych postaw osobnika, stanowiących jakby utrwalony fundament jego poglądów, żaden motyw prowadzący wprost do zaspokojenia potrzeby sensu życia me mógłby zostać sformułowany, a tym samym i działanie nie mogłoby być wykonywane w talk efektywny sposób, jak to się dzieje przy świadomym, bezpośrednim, otwartym programowaniu, gdy motyw może być formułowany zgodnie z kierunkiem działania i regulować to działanie. Jako przykład przytoczę przypadek następujący: u bardzo ambitnej, zdolnej kobiety, naukowca, pod wpływem nacisków wychowawczych wytworzyły się negatywne postawy wobec wszelkich przejawów osobistej ambicji. Jej kierunkiem działania było jednak zawsze i zostało nadal infantylne szukanie uznania w oczach otoczenia, podziwu. Była niespokojna, napięta, nieprzyjemna tak długo, aż ją ktoś pochwalił, wysoko ocenił. Przy każdym formułowaniu motywu, spotykała się z bardzo wielkimi trudnościami. Motywacja jej odznaczała się uderzającą niekonsekwencją, zmiennością, która zrażała otoczenie i ją samą męczyła, utrudniając jej jednocześnie zarówno realne zaspokojenie potrzeby sensu życia jak i rewizję koncepcji tego sensu. Z obawy przed kaprysami tej kobiety nie krytykowano jej, ale też i mniej chwalono, kiedy na to zasługiwała. Łatwo może również doprowadzić do zaburzeń w przystosowaniu ustalenie kierunku działania odnoszącego się do zbyt krótkodystansowego celu. Zdarza się to czasem u ludzi, którzy z różnych powodów dopatrują się sensu swego życia w uzyskaniu określonej, pozycji społecznej, stanowiska np. gama ich czynność zostaje podporządkowana zdobyciu tego stanowiska. Istnieje zawsze jakaś szansa, że zostanie ono osiągnięte, a wtedy człowiek szybko przyzwyczają się do nowego stanu i często stwierdza, że nie dało mu to tego, czego oczekiwał. Zapomniał, że nie zawsze osiągnięcie zamierzonego celu jest sukcesem, zwłaszcza wówczas, gdy sama walka dostarcza największej satysfakcji. W trakcie walki można zrezygnować z rozwiązywania wielu trudnych problemów własnej egzystencji, odkładając je na potem. Osiągnięcie takiego blisko ustawionego celu czyni dalszą walkę zbędną, a odsunięte problemy stają przed człowiekiem znów z całą ostrością. Wielu ludzi czuje się wówczas oszukanymi przez życie. Zaczynają oni, rozwijać techniki przystosowania zastępczego. Ten sam, niegdyś energiczny, zacięty człowiek, opuszcza się w pracy, narzeka, że nic na świecie nie jest warte wysiłku, że gdyby mógł zacząć życie, od nowa, wówczas by nic nie robił [hasła pokrewne: infanrix hexa apteka, camilla na ząbkowanie, marcin szczurkiewicz ]