Szczepienia z użyciem ALVAC i AIDSVAX w celu zapobiegania zakażeniu HIV-1 w Tajlandii ad 8

Biwalentny podtyp B AIDSVAX B / B gp120 nie chronił ludzi wysokiego ryzyka, którzy uprawiali seks z mężczyznami, 34-36 i AIDSVAX B / E nie chronili użytkowników tajskich narkotyków w iniekcjach21 przed zakażeniem HIV-1. Badanie Step szczepionki rekombinowanego adenowirusa 5 typu adenowirusa (rAd5) Merck, zawierające podtyp B gag, pol i nef u mężczyzn wysokiego ryzyka, uprawiających seks z mężczyznami, zostało zatrzymane z powodu marności i prawdopodobnie większej liczby infekcji u biorców szczepionek. 37 Brak korelacji immunologicznej z ochroną przed zakażeniem HIV-1 nie został w tym czasie ustalony. Chociaż wczesne badania podjednostek prionowego boostu kanarków oskrzelowych-gp120 były obiecujące, 10-13 testów fazy zaawansowanej podtypu B ALVAC-HIV (vCP1452) i AIDSVAX B / B zostało anulowanych, ponieważ reaktywność CD8 + w ELISPOT była zbyt niska. 12 Szczepionki które zostały użyte w naszym badaniu wykazały poziom immunogenności, który był podobny do obserwowanych wcześniej poziomów.17 Dodatkowe badania z wykorzystaniem ostatnio opracowanych testów immunogenności są planowane w celu określenia ich przydatności do korelatów analitycznych.38-41 Dalszy wgląd może być uzyskane dzięki analizie przełomowych infekcji molekularnych za pomocą amplifikacji pojedynczego genomu .42
Chociaż nasze badanie dostarczyło wstępnych dowodów na to, że reżim szczepionek na HIV może potencjalnie zapobiegać infekcjom, nie był on w stanie poruszyć dwóch intrygujących rozważań: skuteczność szczepionki może zmniejszyć się w ciągu pierwszego roku po szczepieniu, a skuteczność szczepionki może być większa osoby o niższym ryzyku infekcji (ryc. Read more „Szczepienia z użyciem ALVAC i AIDSVAX w celu zapobiegania zakażeniu HIV-1 w Tajlandii ad 8”

Zarządzanie guzkami płuca wykryte przez tom tomograficzny ad 6

Dziewięciu uczestników, którzy nie zostali skierowani do pracy (cztery z powodu decyzji rady ds. Nowotworów, czterech z powodu błędu administracyjnego, a jeden z powodu tego, że pacjent był już leczony przez innego specjalistę) zostali zaproszeni do udziału w trzeciej rundzie badań przesiewowych 2 lata później. W jednym z dziewięciu przypadków rak płuca został znaleziony 23 miesiące po pierwszym wykryciu guzka w brodawce, którego wcześniej nie widziano. Spośród pozostałych 64 osób z pozytywnym skanem, 62 miało łagodną chorobę, a 2 miało innego raka (1 grasiczaka i chłoniaka). Było dwóch pacjentów z podejrzanymi zmianami, u których nie można było uzyskać żadnej tkanki w celu rozpoznania histologicznego. Read more „Zarządzanie guzkami płuca wykryte przez tom tomograficzny ad 6”

Abakawir-Lamiwudyna versus Tenofowir-Emtrycytabina do wstępnej terapii HIV-1 ad 6

Odsetek pacjentów z mniej niż 50 kopii RNA HIV-1 na mililitr stanowi zatem łączny sukces zarówno początkowej (losowo przydzielonej), jak i następującej terapii. Przeprowadzono analizę post hoc w celu oceny ryzyka późniejszej niewydolności wirusologicznej według grupy NRTI wśród 448 pacjentów z co najmniej dwoma kolejnymi pomiarami RNA HIV-1 w osoczu, poniżej 50 kopii na mililitr w czasie obserwacji. U tych pacjentów niewydolność wirusologiczna była rzadka (12 niepowodzeń w grupie abakawir-lamiwudyna i 9 niepowodzeń w grupie otrzymującej tenofowir DF-emtrycytabinę), bez znaczącej różnicy między grupami (P = 0,25).
Wynik immunologiczny
Rozkłady liczby komórek CD4 i zmiana od linii bazowej były podobne w obu grupach. W 48. Read more „Abakawir-Lamiwudyna versus Tenofowir-Emtrycytabina do wstępnej terapii HIV-1 ad 6”

Abakawir-Lamiwudyna versus Tenofowir-Emtrycytabina do wstępnej terapii HIV-1 ad 5

Czas niepowodzenia wirusologicznego według grupy leczenia. Deficyt wirusologiczny zdefiniowany w protokole wystąpił u 57 pacjentów z grupy abakawir-lamiwudyna iu 26 pacjentów z grupy tenofowiru DF-emtrycytabiny. Grupa abakawir-lamiwudyna miała znacznie krótszy czas do niepowodzenia wirusologicznego niż grupa tenofowiru DF-emtrycytabiny (współczynnik ryzyka 2,33; 99,95% przedział ufności [CI]; 1,01 do 5,36; 95% CI; 1,46 do 3,72; P <0,001; ) (Rysunek 1A). Szacunkowe prawdopodobieństwo pozostania wolnym od niepowodzenia wirusologicznego po 48 tygodniach wyniosło 0,84 (95% CI, 0,79 do 0,88) w grupie abakawir-lamiwudyna i 0,93 (95% CI, 0,90 do 0,96) w grupie otrzymującej tenofowir DF-emtrycytabinę. Niepowodzenia wirusowe występowały rzadziej w grupie otrzymującej tenofowir DF-emtrycytabinę zgodnie z określonymi w protokole kryteriami zarówno w przypadku wczesnego jak i późnego niepowodzenia wirusologicznego (Tabela 2). Read more „Abakawir-Lamiwudyna versus Tenofowir-Emtrycytabina do wstępnej terapii HIV-1 ad 5”