POTRZEBA SENSU ZYCIA

Normalny, zdrowo rozwijający się człowiek musi kiedyś stanąć przed problemem własnej oceny swojego istnienia. Dopóki jednak nie ustalą się nowe sprawności przystosowawcze, odpowiadające wymaganiom nowej potrzeby, będą musiały wystarczyć mu te, które stosował przy zaspokajaniu potrzeby kontaktu emocjonalnego. W ten sposób splotą się ze sobą końcowa faza rozwoju tej właśnie potrzeby z pierwszą fazą rozwoju potrzeby sensu życia potrzeby charakteryzującej dojrzałość człowieka. POTRZEBA SENSU ŻYCIA l. WPROWADZENIE W rozdziale poświęconym potrzebom orientacyjnym dokonałem próby opisu trzech specyficznie ludzkich potrzeb orientacyjnych, z których dwie pierwsze, potrzebę poznawczą i potrzebę kontaktu emocjonalnego, obecnie przystąpię do omówienia trzeciej, którą określiłem jako potrzebę sensu życia. Chciałbym tu postawić tezę, że u normalnego, dorosłego człowieka jedynym kierunkiem działania mogącym zapewnić wyższe, dojrzałe formy zachowania się, jest kierunek wyznaczony przez potrzebę sensu życia. Można to uzasadnić, jak następuje: zachowanie się społeczne uwarunkowane wyłącznie dążeniem do zaspokajania potrzeby kontaktu emocjonalnego, jak to ma miejsce u dzieci – przy wszystkich jego pozytywnych elementach sprowadza się w praktyce do usiłowań umieszczenia swej osoby w centrum zainteresowania innych ludzi i wywołania u nich określonego nastawienia emocjonalnego. Współdziałanie, z innymi ludźmi zależy więc od ich nastawień emocjonalnych oraz skierowane jest na realizację celu bardzo blisko ustawionego i pozbawionego wartości ogólnospołecznej. Taki typ współdziałania można by określić jako niedojrzały, uniemożliwiający dalekosiężną, elastyczną aktywność społeczną – niezależną, oderwaną od chwilowych pragnień i nastrojów. Istotą natomiast zachowania się zmierzającego do zaspokojenia potrzeby sensu życia jest zrozumienie, a przynajmniej możliwość zrozumienia i aprobaty sensu swojego działania, niezależnie od naszej pozycji wśród ludzi. Umożliwia to nam wchodzenie z ludźmi w związki, współdziałania niezależnie od wzajemnych ocen emocjonalnych, natomiast na podstawie wzajemnej aprobaty 1) swojego aktualnego działania; 2) niektórych istotnych dla nas walorów osobowości; 3) wspólnego celu. W języku badań klinicznych mówimy w przypadku uprzednio opisanym o niedojrzałej, infantylnej motywacji, a w przypadkach l, 2 i 3 – o motywacji dojrzałej, świadomej siebie. Przy okazji omawiania tego zagadnienia trzeba wspomnieć o charakterystycznym dla rozwoju osobowości ludzkiej zjawisku. Zaspokajanie potrzeby kontaktu emocjonalnego, które leży u podstaw tworzenia się społecznych form zachowania, normalne i konieczne w okresie formowania się osobowości, staje się czynnikiem utrudniającym społeczną aktywność wówczas, gdy już ta osobowość uformowała się i dojrzała [patrz też: osutka kiłowa, koronografia ryzyko, borówka amerykańska sadzonki sprzedaż wysyłkowa ]

CHARAKTERYSTYKA SPOSOBÓW ZASPOKAJANIA POTRZEBY SENSU ZYCIA

CHARAKTERYSTYKA SPOSOBÓW ZASPOKAJANIA POTRZEBY SENSU ŻYCIA Dla uzyskania pełniejszego obrazu potrzeby sensu życia należałoby przedstawić różne techniki jej zaspokajania, Wiele świadczy o tym, że od zarania dziejów dążenie do zaspokojenia tej potrzeby było motorem ekspansji wielu przedstawicieli gatunku ludzkiego wielcy myśliciele, rewolucjoniści, wynalazcy, całe swoje życie potrafili poświęcić realizacji, ważnych w ich mniemaniu zadań obiektywnych, które uznali za swoje posłannictwo życiowe. Gdyby ich działalność nie stanowiła dla ruch sensu życia, nie osiągnęliby tych wyników, za które mamy dla nich nawet po setkach lat wdzięczność i szacunek. Jest całkiem inną sprawą, czy realizowali oni cele zgodne z interesami społecznymi czy nie. Stanowi to kwestię oceny społecznej. W tym miejscu mowa jest tylko o tym, iż od znalezienia potrzeby sensu życia między innymi zależy, czy człowiek włączy się aktywnie i twórczo w nurt historii, czy podda mu się biernie lub złamany jego naporem ulegnie znużeniu i w rezultacie zagubi się. Można przypuszczać, że tę cechę człowieka mieli na myśli klasycy marksizmu, gdy domagali się uświadomienia mas proletariackich, bez niego nie wyobrażali sobie ich aktywności rewolucyjnej. Uświadomienia, to znaczy wytłumaczenia im ich roli historycznej, nauczenia dostrzegania w niej sensu swojego życia. Manifest Komunistyczny w każdym swoim zdaniu jest właśnie narzędziem takiego uświadomienia. Prawidłowe uświadomienie sobie swojej roli życiowej i stwierdzenie, że jest ona sensowna, to znaczy pozytywna z punktu widzenia wartości uznanych przez nie za nieodzowne w życiu, prowadzi z reguły do wzmożenia wysiłku, do bardziej celowej i efektywnej działalności. W ogóle z zaspokajaniem potrzeby sensu życia łączy się praca, jakiś wysiłek, gdyż zawsze musimy przy tym zrezygnować z wielu przelotnych pragnień i opierać się wymaganiom niezgodnym z naszymi celami. Nie można sobie wyobrazić, by ktoś znalazł zaspokojenie potrzeby sensu życia uciekając od wysiłku, i to wysiłku zorganizowanego. Powinien to oczywiście być wysiłek spontaniczny, niewymuszony, sprawiający jednostce przyjemność. Ciekawe zdanie Karola Marksa na ten temat przytacza M. Fritzhand w swoim studium nad marksistowską koncepcją istoty człowieka. Pisząc o poglądach Marksa na pracę ludzką podaje, iż traktował on pracę nie tylko, jako zdobywanie środków do życia, ale i jako sposób samoafirmacji, prawdziwe potwierdzenie się człowieka, jako istoty gatunkowej (M. Fritzhand, 1960). Przy tym, jak sądzę, pojęcie pracy należy rozumieć tu bardzo szeroko – jako każde pokonywanie oporu prowadzące do osiągnięcia zaprogramowanego stanu faktycznego [patrz też: koronografia ryzyko, osutka kiłowa, kostniak leczenie ]

Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej

Badania na zwierzętach oraz badania in vitro i fazy 2 u ludzi sugerują, że statyny mogą być korzystne w leczeniu zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). W badaniu tym sprawdzono hipotezę, że leczenie symwastatyną poprawi wyniki kliniczne u pacjentów z ARDS. Metody
W tym wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym, losowo przydzielono (w stosunku 1: 1) pacjentów z początkiem ARDS w ciągu ostatnich 48 godzin w celu otrzymania doodbawicy enteralnej w dawce 80 mg lub placebo raz dziennie przez maksymalnie 28 dni. Pierwszorzędowym wynikiem była liczba dni bez wentylatora do dnia 28. Wyniki wtórne obejmowały liczbę dni wolnych od niewydolności narządów niepłucnych do dnia 28, śmiertelność po 28 dniach i bezpieczeństwo.
Wyniki
W badaniu wzięło udział 540 pacjentów, przy czym 259 pacjentów przydzielono do symwastatyny, a 281 – do placebo. Grupy były dobrze dopasowane pod względem demograficznych i wyjściowych zmiennych fizjologicznych. Read more „Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej”

Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej AD 3

Pacjenci zostali losowo przydzieleni do grup badanych w stosunku 1: przy użyciu permutowanych bloków i stratyfikacji zgodnie z miejscem badania i wymogiem wazopresatora (tak lub nie). Pacjenci otrzymywali raz na dobę simwastatynę (w dawce 80 mg) lub identyczne tabletki placebo przez okres do 28 dni. Pierwszą dawkę badanego leku podawano tak szybko jak to możliwe, najlepiej w ciągu 4 godzin po randomizacji, a kolejne dawki podawano każdego ranka począwszy od następnego dnia kalendarzowego.
Badany lek był kontynuowany do 28. dnia po zakończeniu leczenia krytycznego (oddział intensywnej terapii lub oddział intensywnej terapii, w którym leczeni są pacjenci wymagający wsparcia narządów, ale nie intensywnej terapii lub inwazyjnej mechanicznej wentylacji), śmierć, przerwanie aktywnego leczenia medycznego, rozwój stan kliniczny wymagający natychmiastowego leczenia statyną lub wycofania pacjenta z badania. Badany lek został zatrzymany ze względów bezpieczeństwa, jeśli prowadzący klinicysta stwierdził, że jest to wymagane, jeśli poziom kinazy kreatynowej był ponad 10-krotny w stosunku do górnej granicy prawidłowego zakresu lub jeśli poziom aminotransferazy alaninowej lub aminotransferazy asparaginianowej był 8-krotność górnej granicy normalnego zakresu.
Gromadzenie danych i procedury
W momencie rejestracji zarejestrowano charakterystykę demograficzną każdego pacjenta, zmienne wentylacyjne i fizjologiczne oraz ocenę wyników z Fizjologii ostrej i ostrej oceny zdrowia II (APACHE II) w chwili przyjęcia. Read more „Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej AD 3”

Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową

Niektórzy pacjenci z ciężką astmą mają częste zaostrzenia związane z trwałym eozynofilowym zapaleniem pomimo ciągłego leczenia glikokortykosteroidami wziewnymi o wysokiej dawce z lub bez doustnych glikokortykosteroidów. Metody
W tym randomizowanym, podwójnie ślepym, podwójnie pozorowanym badaniu, przypisaliśmy 576 pacjentom nawracające zaostrzenia astmy i dowody eozynofilowego zapalenia pomimo wysokich dawek wziewnych glikokortykosteroidów do jednej z trzech grup badanych. Pacjentom przypisano otrzymanie mepolizumabu, humanizowanego przeciwciała monoklonalnego przeciwko interleukinie-5, które podawano w dawce dożylnej 75 mg lub podskórnie 100 mg lub placebo co 4 tygodnie przez 32 tygodnie. Pierwszorzędowym wynikiem była częstość zaostrzeń. Inne wyniki obejmowały wymuszoną objętość wydechową w ciągu sekundy (FEV1) i wyniki w kwestionariuszu oddechowym św. Jerzego (SGRQ) oraz 5-punktowy kwestionariusz kontroli astmy (ACQ-5). Oceniono również bezpieczeństwo. Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową”

Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 5

Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym w populacji z zamierzoną leczeniem. Spośród 802 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 576 poddano randomizacji i stanowili oni zmodyfikowaną populację zamierzoną w leczeniu; z tych pacjentów 539 (94%) ukończyło leczenie (ryc. 1B). Grupy badane były dobrze dopasowane pod względem cech wyjściowych, bez znaczących różnic między grupami (Tabela 1). Główny wynik
Tabela 2. Tabela 2. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności. Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 5”

Podstawowa opieka i odpowiedzialna opieka – dwa zasadnicze elementy reformy systemu dostawy

Dyskusje na temat reformy amerykańskiej służby zdrowia koncentrują się głównie na reformach ubezpieczeniowych, stosunkowo mało uwagi poświęcono reformom systemu dostaw, które będą wymagane w celu poprawy jakości i koordynacji opieki zdrowotnej oraz spowolnienia wzrostu wydatków. Dom opieki medycznej skoncentrowany na pacjentach (PCMH) i odpowiedzialna organizacja opieki (ACO) to dwa szeroko omawiane modele reformy systemu dostaw, które mają uzupełniające się podejście do osiągnięcia tych celów. Model PCMH kładzie nacisk na stworzenie silnej podstawowej opieki zdrowotnej dla systemu opieki zdrowotnej, a model ACO kładzie nacisk na wyrównanie zachęt i odpowiedzialności wobec dostawców w ramach ciągłości opieki. Dzięki wsparciu z Commonwealth Fund spotkaliśmy się ostatnio z innymi liderami zaangażowanymi w rozwój tych modeli, aby wyjaśnić ich kluczowe elementy i określić sposoby zapewnienia, że takie reformy wzajemnie się wzmacniają. Model PCMH opiera się na istotnych dowodach świadczących o tym, że większy nacisk na podstawową opiekę zdrowotną może skutkować wyższą jakością opieki przy niższych kosztach. Read more „Podstawowa opieka i odpowiedzialna opieka – dwa zasadnicze elementy reformy systemu dostawy”

Allogeniczny hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych w przypadku choroby sierpowatokrwinkowej ad 7

Rok później, po poddaniu kondycjonowaniu zmodyfikowanym schematem leczenia złożonym z 400 cGy i podanej wcześniej dawki alemtuzumabu, pacjent otrzymał drugi przeszczep od tego samego dawcy; ten przeszczep zakończył się sukcesem. Pacjent 3 ma trwały, stabilny, mieszany chimeryzm. Dyskusja
Choroba sierpowatokrwinkowa wpływa na wiele narządów i skraca życie osób dotkniętych chorobą.23-26 W naszych badaniach allogenicznego hematopoetycznego przeszczepu komórek macierzystych u 10 osób dorosłych z ciężką postacią choroby sierpowatej sama procedura nie była związana z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, a tam nie było zgonów związanych z leczeniem. Czas trwania cytopenii wynosił 10 do 21 dni dla neutropenii, 1,5 do 8 miesięcy dla limfopenii i do 19 dni dla małopłytkowości. Nadir najniższej liczby neutrofilów mniejszy niż 0,1 x 109 na litr, który trwał od do 7 dni, wystąpił u 3 z 10 pacjentów. Read more „Allogeniczny hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych w przypadku choroby sierpowatokrwinkowej ad 7”

Transplantacja jelit

W artykule przeglądowym dotyczącym transplantacji jelit przez Fishbein (wydanie 3 września), więcej informacji pozwoliłoby na lepsze porównanie domowej terapii żywienia pozajelitowego z przeszczepem jelitowym. W przypadku serii niewyselekcjonowanych pacjentów otrzymujących domowe żywienie pozajelitowe, przeżywalność zmniejszyła się dzięki włączeniu pacjentów z przeciwwskazaniami do przeszczepu jelit.2 Około 50% zgonów wśród pacjentów otrzymujących domowe żywienie pozajelitowe jest związanych z przyczynami innymi niż domowe żywienie pozajelitowe lub choroba podstawowa , podczas gdy prawie wszystkie zgony po transplantacji jelit są związane z przeszczepem.3 Rejestr transplantacji jelit wskazuje, że około 25% biorców żywych przeszczepów żyjących ma częściową niewydolność przeszczepu lub potrzebuje usunięcia przeszczepu. Potrzebne są określone narzędzia, aby porównać jakość życia pacjentów otrzymujących domowe żywienie pozajelitowe z porównaniem pacjentów po transplantacji jelit. 4 W prospektywnym badaniu na temat stosowności wskazań do przeszczepu jelit, 3 niewydolności wątroby związanych z żywieniem pozajelitowym w domu i poważnymi powikłaniami związane z cewnikami żył centralnych były jedynymi czynnikami związanymi ze znacznie zwiększonym ryzykiem zgonu wśród pacjentów otrzymujących domowe żywienie pozajelitowe. Zatem, czynniki przedstawione w Tabeli artykułu są kryteriami skierowania pacjenta do ośrodków eksperckich w przypadku niewydolności jelit, ale nie w przypadku bezpośredniego skierowania na przeszczepienie jelit.5. Read more „Transplantacja jelit”

Podstawowa opieka i odpowiedzialna opieka – dwa zasadnicze elementy reformy systemu dostawy cd

Pomiary wydajności do określania kwoty wspólnych oszczędności lub innych zachęt finansowych dla ACO muszą raczej obciążać podstawowe środki opieki zdrowotnej, niż skupiać się na metrykach związanych z opieką szpitalną. Po trzecie, stosowane mechanizmy płatności muszą dostosować zachęty do tych dwóch modeli, aby zwiększyć odpowiedzialność za całkowite koszty w ramach ciągłości opieki, przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczającej inwestycji w zdolność podstawowej opieki zdrowotnej. W Medicare i innych projektach demonstracyjnych zachęty powinny być dostosowane tak, aby praktyki w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej mogły czerpać korzyści finansowe z równoczesnego uczestnictwa zarówno w pilotażach PCMH, jak i ACO. Ponieważ przekształcenie opieki podstawowej zgodnie z modelem domu medycznego wymaga znacznych zasobów, zachęty zarówno do jakości, jak i do oszczędności powinny podkreślać wysoki poziom podstawowej opieki w celu zapewnienia, że ACO zapewniają odpowiednie wsparcie dla swoich głównych dostawców usług opieki zdrowotnej, aby umożliwić im osiągnięcie i utrzymanie możliwości PCMH.
Te dwa podejścia są synergistycznymi modelami reformy systemu dostaw, które razem obiecują przekierowanie amerykańskiego systemu dostarczania w kierunku zmniejszenia wzrostu kosztów i poprawy jakości. Read more „Podstawowa opieka i odpowiedzialna opieka – dwa zasadnicze elementy reformy systemu dostawy cd”