Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 5

Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym w populacji z zamierzoną leczeniem. Spośród 802 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 576 poddano randomizacji i stanowili oni zmodyfikowaną populację zamierzoną w leczeniu; z tych pacjentów 539 (94%) ukończyło leczenie (ryc. 1B). Grupy badane były dobrze dopasowane pod względem cech wyjściowych, bez znaczących różnic między grupami (Tabela 1). Główny wynik
Tabela 2. Tabela 2. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności. Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 5”

Efekt mepolizumabu w astmie eozynofilowej AD 6

Więcej pacjentów w grupie placebo niż w grupie otrzymującej mepolizumab nie miało zmniejszenia dawki doustnej glukokortykoidu, nie miało kontroli astmy ani nie wycofało się z badania (56% vs. 36%). W analizach tych uzyskano ogólny iloraz szans dla zmniejszenia dawki doustnej glukokortykoidu w grupie otrzymującej mepolizumab wynoszący 2,39 (przedział ufności 95% [CI], 1,25 do 4,56; p = 0,008) (tabela 2). Mediana procentowej redukcji w stosunku do wartości wyjściowej dziennej dawki glukokortykoidu w jamie ustnej wynosiła 50% wśród pacjentów w grupie leczonej mepolizumabem, w porównaniu z brakiem zmniejszenia w grupie placebo (p = 0,007) (ryc. 2A). Leczenie mepolizumabem w porównaniu z placebo spowodowało znaczną poprawę we wszystkich wynikach wtórnych doustnej redukcji glikokortykoidów (P.0,03), z wyjątkiem wyniku całkowitego ustania dziennych glikokortykosteroidów doustnych (P = 0,41) (Tabela 2). Średnie i mediana redukcji w stosunku do wartości początkowej w doustnej dawce glukokortykoidu są przedstawione w Tabeli S5 w Dodatku Uzupełniającym. Read more „Efekt mepolizumabu w astmie eozynofilowej AD 6”

Podstawowa opieka i odpowiedzialna opieka – dwa zasadnicze elementy reformy systemu dostawy ad

Możliwe są różne formy ACO, w tym duże zintegrowane systemy dostarczania, organizacje lekarzy-szpitale, wielospecjalistyczne grupy ćwiczeniowe z własnością szpitala lub bez, niezależne stowarzyszenia praktyków i wirtualne, współzależne sieci praktyk lekarskich.3 ACO mogą otrzymywać wynagrodzenie za usługę i udział w uzyskanych oszczędnościach w stosunku do przewidywanego docelowego poziomu wydatków skorygowanego o ryzyko dla ich populacji pacjentów; alternatywnie, płatność może być częściowo lub całkowicie ograniczona, a ryzyko i zyski są dzielone między wszystkich dostawców. Pomiar wydajności w celu oceny jakości opieki i zapobiegania potencjalnym nadużywaniu (w organizacjach typu fee-for-service ) i niewystarczającym wykorzystaniu (w przypadku kapitałowych) jest kamieniem węgielnym modelu. Niektóre dowody sugerują, że w pełni zintegrowane ACO zapewniają wyższą jakość, bardziej efektywną opiekę niż mniejsze, luźniej zorganizowane.4 Wyzwania związane z wdrożeniem modelu ACO obejmują potrzebę silnego przywództwa w celu zajęcia się kwestiami związanymi z kulturą, prawem i zasobami. bariery w tworzeniu nowych organizacji dostawców w wielu społecznościach Bez względu na strukturę organizacyjną, ACO nie odniesie sukcesu bez silnego fundamentu wysokowydajnej podstawowej opieki zdrowotnej. Obecny niedobór zdolności podstawowej opieki zdrowotnej i przestarzała infrastruktura większości podstawowych praktyk w zakresie opieki mogą ograniczyć skuteczne wdrażanie ACO; i odwrotnie, inwestycja w model PCMH mogłaby przyspieszyć opracowywanie wysokowydajnych ACO. Read more „Podstawowa opieka i odpowiedzialna opieka – dwa zasadnicze elementy reformy systemu dostawy ad”

Abakawir-Lamiwudyna versus Tenofowir-Emtrycytabina do wstępnej terapii HIV-1 ad 5

Czas niepowodzenia wirusologicznego według grupy leczenia. Deficyt wirusologiczny zdefiniowany w protokole wystąpił u 57 pacjentów z grupy abakawir-lamiwudyna iu 26 pacjentów z grupy tenofowiru DF-emtrycytabiny. Grupa abakawir-lamiwudyna miała znacznie krótszy czas do niepowodzenia wirusologicznego niż grupa tenofowiru DF-emtrycytabiny (współczynnik ryzyka 2,33; 99,95% przedział ufności [CI]; 1,01 do 5,36; 95% CI; 1,46 do 3,72; P <0,001; ) (Rysunek 1A). Szacunkowe prawdopodobieństwo pozostania wolnym od niepowodzenia wirusologicznego po 48 tygodniach wyniosło 0,84 (95% CI, 0,79 do 0,88) w grupie abakawir-lamiwudyna i 0,93 (95% CI, 0,90 do 0,96) w grupie otrzymującej tenofowir DF-emtrycytabinę. Niepowodzenia wirusowe występowały rzadziej w grupie otrzymującej tenofowir DF-emtrycytabinę zgodnie z określonymi w protokole kryteriami zarówno w przypadku wczesnego jak i późnego niepowodzenia wirusologicznego (Tabela 2). Read more „Abakawir-Lamiwudyna versus Tenofowir-Emtrycytabina do wstępnej terapii HIV-1 ad 5”

Abakawir-Lamiwudyna versus Tenofowir-Emtrycytabina do wstępnej terapii HIV-1 ad 6

Odsetek pacjentów z mniej niż 50 kopii RNA HIV-1 na mililitr stanowi zatem łączny sukces zarówno początkowej (losowo przydzielonej), jak i następującej terapii. Przeprowadzono analizę post hoc w celu oceny ryzyka późniejszej niewydolności wirusologicznej według grupy NRTI wśród 448 pacjentów z co najmniej dwoma kolejnymi pomiarami RNA HIV-1 w osoczu, poniżej 50 kopii na mililitr w czasie obserwacji. U tych pacjentów niewydolność wirusologiczna była rzadka (12 niepowodzeń w grupie abakawir-lamiwudyna i 9 niepowodzeń w grupie otrzymującej tenofowir DF-emtrycytabinę), bez znaczącej różnicy między grupami (P = 0,25).
Wynik immunologiczny
Rozkłady liczby komórek CD4 i zmiana od linii bazowej były podobne w obu grupach. W 48. Read more „Abakawir-Lamiwudyna versus Tenofowir-Emtrycytabina do wstępnej terapii HIV-1 ad 6”

Zarządzanie guzkami płuca wykryte przez tom tomograficzny ad 6

Dziewięciu uczestników, którzy nie zostali skierowani do pracy (cztery z powodu decyzji rady ds. Nowotworów, czterech z powodu błędu administracyjnego, a jeden z powodu tego, że pacjent był już leczony przez innego specjalistę) zostali zaproszeni do udziału w trzeciej rundzie badań przesiewowych 2 lata później. W jednym z dziewięciu przypadków rak płuca został znaleziony 23 miesiące po pierwszym wykryciu guzka w brodawce, którego wcześniej nie widziano. Spośród pozostałych 64 osób z pozytywnym skanem, 62 miało łagodną chorobę, a 2 miało innego raka (1 grasiczaka i chłoniaka). Było dwóch pacjentów z podejrzanymi zmianami, u których nie można było uzyskać żadnej tkanki w celu rozpoznania histologicznego. Read more „Zarządzanie guzkami płuca wykryte przez tom tomograficzny ad 6”

Szczepienia z użyciem ALVAC i AIDSVAX w celu zapobiegania zakażeniu HIV-1 w Tajlandii ad 8

Biwalentny podtyp B AIDSVAX B / B gp120 nie chronił ludzi wysokiego ryzyka, którzy uprawiali seks z mężczyznami, 34-36 i AIDSVAX B / E nie chronili użytkowników tajskich narkotyków w iniekcjach21 przed zakażeniem HIV-1. Badanie Step szczepionki rekombinowanego adenowirusa 5 typu adenowirusa (rAd5) Merck, zawierające podtyp B gag, pol i nef u mężczyzn wysokiego ryzyka, uprawiających seks z mężczyznami, zostało zatrzymane z powodu marności i prawdopodobnie większej liczby infekcji u biorców szczepionek. 37 Brak korelacji immunologicznej z ochroną przed zakażeniem HIV-1 nie został w tym czasie ustalony. Chociaż wczesne badania podjednostek prionowego boostu kanarków oskrzelowych-gp120 były obiecujące, 10-13 testów fazy zaawansowanej podtypu B ALVAC-HIV (vCP1452) i AIDSVAX B / B zostało anulowanych, ponieważ reaktywność CD8 + w ELISPOT była zbyt niska. 12 Szczepionki które zostały użyte w naszym badaniu wykazały poziom immunogenności, który był podobny do obserwowanych wcześniej poziomów.17 Dodatkowe badania z wykorzystaniem ostatnio opracowanych testów immunogenności są planowane w celu określenia ich przydatności do korelatów analitycznych.38-41 Dalszy wgląd może być uzyskane dzięki analizie przełomowych infekcji molekularnych za pomocą amplifikacji pojedynczego genomu .42
Chociaż nasze badanie dostarczyło wstępnych dowodów na to, że reżim szczepionek na HIV może potencjalnie zapobiegać infekcjom, nie był on w stanie poruszyć dwóch intrygujących rozważań: skuteczność szczepionki może zmniejszyć się w ciągu pierwszego roku po szczepieniu, a skuteczność szczepionki może być większa osoby o niższym ryzyku infekcji (ryc. Read more „Szczepienia z użyciem ALVAC i AIDSVAX w celu zapobiegania zakażeniu HIV-1 w Tajlandii ad 8”

Medycyna elektrodiagnostyczna

Ta książka jest wyjątkowym nowym wkładem w literaturę. Nawet jego tytuł, Electrodiagnostic Medicine, jest przykładem współczesnego i kompleksowego podejścia autora do medycznej specjalności elektrodiagnostyki. Wykraczając daleko poza zwykłe książki z zakresu elektromiografii, badań przewodzenia nerwowego i testowania potencjału wywołanego, ta duża książka formułuje zintegrowane podejście do tematu. Większość rozdziałów, około 1000 stron, została napisana przez autora, co daje spójny styl i spójne pokrycie pola. Po zapoznaniu się z encyklopedycznymi listami referencyjnymi, jeden jest pełen podziwu dla osiągnięcia Dumitru. Read more „Medycyna elektrodiagnostyczna”

Różnice w stosowaniu procedur kardiologicznych po ostrym zawale mięśnia sercowego ad 7

Jednakże, nie znając częstości występowania ciężkiej choroby serca u pacjentów, którzy nie przeszli cewnikowania serca, nie wiemy, który stan wykonuje lepszą pracę w doborze pacjentów. Pacjenci leczeni w Teksasie byli o 41 procent bardziej skłonni niż osoby leczone w Nowym Jorku do zgłaszania dławicy w czasie oceny kontrolnej. Wynik ten zaprzecza odkryciom badań nad różnicami między Stanami Zjednoczonymi a Kanadą. [24]. W tych porównaniach pacjenci leczeni w kraju wyższym wskaźnikiem stosowania procedur (Stany Zjednoczone) zgłaszali mniej dławicy niż pacjenci w kraju niższa stawka (Kanada). Read more „Różnice w stosowaniu procedur kardiologicznych po ostrym zawale mięśnia sercowego ad 7”