POTRZEBA SENSU ZYCIA

Normalny, zdrowo rozwijający się człowiek musi kiedyś stanąć przed problemem własnej oceny swojego istnienia. Dopóki jednak nie ustalą się nowe sprawności przystosowawcze, odpowiadające wymaganiom nowej potrzeby, będą musiały wystarczyć mu te, które stosował przy zaspokajaniu potrzeby kontaktu emocjonalnego. W ten sposób splotą się ze sobą końcowa faza rozwoju tej właśnie potrzeby z pierwszą fazą rozwoju potrzeby sensu życia potrzeby charakteryzującej dojrzałość człowieka. POTRZEBA SENSU ŻYCIA l. WPROWADZENIE W rozdziale poświęconym potrzebom orientacyjnym dokonałem próby opisu trzech specyficznie ludzkich potrzeb orientacyjnych, z których dwie pierwsze, potrzebę poznawczą i potrzebę kontaktu emocjonalnego, obecnie przystąpię do omówienia trzeciej, którą określiłem jako potrzebę sensu życia. Chciałbym tu postawić tezę, że u normalnego, dorosłego człowieka jedynym kierunkiem działania mogącym zapewnić wyższe, dojrzałe formy zachowania się, jest kierunek wyznaczony przez potrzebę sensu życia. Można to uzasadnić, jak następuje: zachowanie się społeczne uwarunkowane wyłącznie dążeniem do zaspokajania potrzeby kontaktu emocjonalnego, jak to ma miejsce u dzieci – przy wszystkich jego pozytywnych elementach sprowadza się w praktyce do usiłowań umieszczenia swej osoby w centrum zainteresowania innych ludzi i wywołania u nich określonego nastawienia emocjonalnego. Współdziałanie, z innymi ludźmi zależy więc od ich nastawień emocjonalnych oraz skierowane jest na realizację celu bardzo blisko ustawionego i pozbawionego wartości ogólnospołecznej. Taki typ współdziałania można by określić jako niedojrzały, uniemożliwiający dalekosiężną, elastyczną aktywność społeczną – niezależną, oderwaną od chwilowych pragnień i nastrojów. Istotą natomiast zachowania się zmierzającego do zaspokojenia potrzeby sensu życia jest zrozumienie, a przynajmniej możliwość zrozumienia i aprobaty sensu swojego działania, niezależnie od naszej pozycji wśród ludzi. Umożliwia to nam wchodzenie z ludźmi w związki, współdziałania niezależnie od wzajemnych ocen emocjonalnych, natomiast na podstawie wzajemnej aprobaty 1) swojego aktualnego działania; 2) niektórych istotnych dla nas walorów osobowości; 3) wspólnego celu. W języku badań klinicznych mówimy w przypadku uprzednio opisanym o niedojrzałej, infantylnej motywacji, a w przypadkach l, 2 i 3 – o motywacji dojrzałej, świadomej siebie. Przy okazji omawiania tego zagadnienia trzeba wspomnieć o charakterystycznym dla rozwoju osobowości ludzkiej zjawisku. Zaspokajanie potrzeby kontaktu emocjonalnego, które leży u podstaw tworzenia się społecznych form zachowania, normalne i konieczne w okresie formowania się osobowości, staje się czynnikiem utrudniającym społeczną aktywność wówczas, gdy już ta osobowość uformowała się i dojrzała [patrz też: lexum poznań, proktosedon opinie, matryca ravena ]

CHARAKTERYSTYKA SPOSOBÓW ZASPOKAJANIA POTRZEBY SENSU ZYCIA

CHARAKTERYSTYKA SPOSOBÓW ZASPOKAJANIA POTRZEBY SENSU ŻYCIA Dla uzyskania pełniejszego obrazu potrzeby sensu życia należałoby przedstawić różne techniki jej zaspokajania, Wiele świadczy o tym, że od zarania dziejów dążenie do zaspokojenia tej potrzeby było motorem ekspansji wielu przedstawicieli gatunku ludzkiego wielcy myśliciele, rewolucjoniści, wynalazcy, całe swoje życie potrafili poświęcić realizacji, ważnych w ich mniemaniu zadań obiektywnych, które uznali za swoje posłannictwo życiowe. Gdyby ich działalność nie stanowiła dla ruch sensu życia, nie osiągnęliby tych wyników, za które mamy dla nich nawet po setkach lat wdzięczność i szacunek. Jest całkiem inną sprawą, czy realizowali oni cele zgodne z interesami społecznymi czy nie. Stanowi to kwestię oceny społecznej. W tym miejscu mowa jest tylko o tym, iż od znalezienia potrzeby sensu życia między innymi zależy, czy człowiek włączy się aktywnie i twórczo w nurt historii, czy podda mu się biernie lub złamany jego naporem ulegnie znużeniu i w rezultacie zagubi się. Można przypuszczać, że tę cechę człowieka mieli na myśli klasycy marksizmu, gdy domagali się uświadomienia mas proletariackich, bez niego nie wyobrażali sobie ich aktywności rewolucyjnej. Uświadomienia, to znaczy wytłumaczenia im ich roli historycznej, nauczenia dostrzegania w niej sensu swojego życia. Manifest Komunistyczny w każdym swoim zdaniu jest właśnie narzędziem takiego uświadomienia. Prawidłowe uświadomienie sobie swojej roli życiowej i stwierdzenie, że jest ona sensowna, to znaczy pozytywna z punktu widzenia wartości uznanych przez nie za nieodzowne w życiu, prowadzi z reguły do wzmożenia wysiłku, do bardziej celowej i efektywnej działalności. W ogóle z zaspokajaniem potrzeby sensu życia łączy się praca, jakiś wysiłek, gdyż zawsze musimy przy tym zrezygnować z wielu przelotnych pragnień i opierać się wymaganiom niezgodnym z naszymi celami. Nie można sobie wyobrazić, by ktoś znalazł zaspokojenie potrzeby sensu życia uciekając od wysiłku, i to wysiłku zorganizowanego. Powinien to oczywiście być wysiłek spontaniczny, niewymuszony, sprawiający jednostce przyjemność. Ciekawe zdanie Karola Marksa na ten temat przytacza M. Fritzhand w swoim studium nad marksistowską koncepcją istoty człowieka. Pisząc o poglądach Marksa na pracę ludzką podaje, iż traktował on pracę nie tylko, jako zdobywanie środków do życia, ale i jako sposób samoafirmacji, prawdziwe potwierdzenie się człowieka, jako istoty gatunkowej (M. Fritzhand, 1960). Przy tym, jak sądzę, pojęcie pracy należy rozumieć tu bardzo szeroko – jako każde pokonywanie oporu prowadzące do osiągnięcia zaprogramowanego stanu faktycznego [patrz też: proktosedon opinie, lexum poznań, sps zoz lębork ]

Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej

Badania na zwierzętach oraz badania in vitro i fazy 2 u ludzi sugerują, że statyny mogą być korzystne w leczeniu zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). W badaniu tym sprawdzono hipotezę, że leczenie symwastatyną poprawi wyniki kliniczne u pacjentów z ARDS. Metody
W tym wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym, losowo przydzielono (w stosunku 1: 1) pacjentów z początkiem ARDS w ciągu ostatnich 48 godzin w celu otrzymania doodbawicy enteralnej w dawce 80 mg lub placebo raz dziennie przez maksymalnie 28 dni. Pierwszorzędowym wynikiem była liczba dni bez wentylatora do dnia 28. Wyniki wtórne obejmowały liczbę dni wolnych od niewydolności narządów niepłucnych do dnia 28, śmiertelność po 28 dniach i bezpieczeństwo.
Wyniki
W badaniu wzięło udział 540 pacjentów, przy czym 259 pacjentów przydzielono do symwastatyny, a 281 – do placebo. Grupy były dobrze dopasowane pod względem demograficznych i wyjściowych zmiennych fizjologicznych. Read more „Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej”

Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej AD 3

Pacjenci zostali losowo przydzieleni do grup badanych w stosunku 1: przy użyciu permutowanych bloków i stratyfikacji zgodnie z miejscem badania i wymogiem wazopresatora (tak lub nie). Pacjenci otrzymywali raz na dobę simwastatynę (w dawce 80 mg) lub identyczne tabletki placebo przez okres do 28 dni. Pierwszą dawkę badanego leku podawano tak szybko jak to możliwe, najlepiej w ciągu 4 godzin po randomizacji, a kolejne dawki podawano każdego ranka począwszy od następnego dnia kalendarzowego.
Badany lek był kontynuowany do 28. dnia po zakończeniu leczenia krytycznego (oddział intensywnej terapii lub oddział intensywnej terapii, w którym leczeni są pacjenci wymagający wsparcia narządów, ale nie intensywnej terapii lub inwazyjnej mechanicznej wentylacji), śmierć, przerwanie aktywnego leczenia medycznego, rozwój stan kliniczny wymagający natychmiastowego leczenia statyną lub wycofania pacjenta z badania. Badany lek został zatrzymany ze względów bezpieczeństwa, jeśli prowadzący klinicysta stwierdził, że jest to wymagane, jeśli poziom kinazy kreatynowej był ponad 10-krotny w stosunku do górnej granicy prawidłowego zakresu lub jeśli poziom aminotransferazy alaninowej lub aminotransferazy asparaginianowej był 8-krotność górnej granicy normalnego zakresu.
Gromadzenie danych i procedury
W momencie rejestracji zarejestrowano charakterystykę demograficzną każdego pacjenta, zmienne wentylacyjne i fizjologiczne oraz ocenę wyników z Fizjologii ostrej i ostrej oceny zdrowia II (APACHE II) w chwili przyjęcia. Read more „Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej AD 3”

Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową

Niektórzy pacjenci z ciężką astmą mają częste zaostrzenia związane z trwałym eozynofilowym zapaleniem pomimo ciągłego leczenia glikokortykosteroidami wziewnymi o wysokiej dawce z lub bez doustnych glikokortykosteroidów. Metody
W tym randomizowanym, podwójnie ślepym, podwójnie pozorowanym badaniu, przypisaliśmy 576 pacjentom nawracające zaostrzenia astmy i dowody eozynofilowego zapalenia pomimo wysokich dawek wziewnych glikokortykosteroidów do jednej z trzech grup badanych. Pacjentom przypisano otrzymanie mepolizumabu, humanizowanego przeciwciała monoklonalnego przeciwko interleukinie-5, które podawano w dawce dożylnej 75 mg lub podskórnie 100 mg lub placebo co 4 tygodnie przez 32 tygodnie. Pierwszorzędowym wynikiem była częstość zaostrzeń. Inne wyniki obejmowały wymuszoną objętość wydechową w ciągu sekundy (FEV1) i wyniki w kwestionariuszu oddechowym św. Jerzego (SGRQ) oraz 5-punktowy kwestionariusz kontroli astmy (ACQ-5). Oceniono również bezpieczeństwo. Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową”

Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 5

Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym w populacji z zamierzoną leczeniem. Spośród 802 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 576 poddano randomizacji i stanowili oni zmodyfikowaną populację zamierzoną w leczeniu; z tych pacjentów 539 (94%) ukończyło leczenie (ryc. 1B). Grupy badane były dobrze dopasowane pod względem cech wyjściowych, bez znaczących różnic między grupami (Tabela 1). Główny wynik
Tabela 2. Tabela 2. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności. Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 5”

Szczepienia z użyciem ALVAC i AIDSVAX w celu zapobiegania zakażeniu HIV-1 w Tajlandii ad 7

Analiza immunogenności na poziomie wyjściowym i 12 miesięcy. Szczepienia indukowały odpowiedź swoistą dla wirusa HIV, mierzoną przez wytwarzanie interferonu . przez limfocyty T po ekspozycji na antygen Env lub Gag w teście ELISPOT, u 19,7% ochotników 6 miesięcy po podaniu ostatniej dawki szczepionki (Tabela 3). i Dodatek Uzupełniający). Wynik ten był podobny do 17% w fazie drugiej (de Souza MS: komunikacja osobista). Read more „Szczepienia z użyciem ALVAC i AIDSVAX w celu zapobiegania zakażeniu HIV-1 w Tajlandii ad 7”

Szczepienia z użyciem ALVAC i AIDSVAX w celu zapobiegania zakażeniu HIV-1 w Tajlandii ad

Szczegółowe informacje dotyczące szczepionek i placebo można znaleźć w Dodatku uzupełniającym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Badanie zaprojektowano w celu oceny dwóch końcowych punktów związku: zapobieganie zakażeniu HIV-1 i wpływ szczepienia na wczesne obciążenie wirusem po zakażeniu. Proces przeprowadzono za pośrednictwem tajlandzkiego Ministerstwa Zdrowia Publicznego w prowincjach Rayong i Chon Buri. Od września 2003 r. Do grudnia 2005 r. Read more „Szczepienia z użyciem ALVAC i AIDSVAX w celu zapobiegania zakażeniu HIV-1 w Tajlandii ad”

Zarządzanie guzkami płuca wykryte przez tom tomograficzny ad 5

W pierwszej rundzie odsetek inwazyjnych zabiegów ujawniających łagodną chorobę wynosił 27,2%. Wskaźnik wykrywalności raka płuc w pierwszej rundzie wynosił 0,9% (70 z 7557 pacjentów). Wystąpiły cztery raki interwałowe, z których wszystkie były gruczolakorakami stopnia IV; trzy z nich były nowymi nieulkniętymi guzkami, a jedno, które było widoczne w pierwszej rundzie, miało podwojenie objętości w czasie ponad 600 dni w 3-miesięcznej obserwacji. Czułość pierwszego badania przesiewowego wynosiła 94,6% (przedział ufności 95% [CI], 86,5 do 98,0), swoistość 98,3% (95% CI, od 98,0 do 98,6), dodatnia wartość predykcyjna 35,7% (95% CI, 29,3 do 42,7), a wartość predykcyjna ujemna 99,9% (95% CI, 99,9 do 100,0). Tak więc, u osobnika z pozytywnym testem przesiewowym CT, prawdopodobieństwo, że zmiana będzie złośliwa, wynosi 36%; przy ujemnym teście przesiewowym prawdopodobieństwo, że uczestnik nie miałby raka płuc, wynosi 99,9%. Read more „Zarządzanie guzkami płuca wykryte przez tom tomograficzny ad 5”

Zarządzanie guzkami płuca wykryte przez tom tomograficzny cd

Drugie czytniki pasowały do guzów, które utożsamiali z guzkami zidentyfikowanymi przez pierwszych czytelników w zależności od lokalizacji i wielkości, i porównali ich wyniki z wynikami pierwszych czytelników. Jeśli wyniki były niezgodne, czytelnicy przeszukali skan w celu osiągnięcia konsensusu. Jeśli nie osiągnięto konsensusu, trzeci radiolog rozstrzygnął wyniki. Skanowanie pierwszej rundy (linia bazowa)
Test został uznany za pozytywny, jeśli na skanie tomografii komputerowej każdy nieuwapniony guzek miał stały składnik, który był większy niż 500 mm3 (> 9,8 mm średnicy) i był uważany za nieokreślony, jeśli objętość największego bryłowego bryły lub bryły składnik częściowo bryłowego guzka wynosił 50 do 500 mm3 (średnica od 4,6 do 9,8 mm) lub jeśli średnica niesolidnego guzka była większa niż 8 mm.10 U pacjentów z nieokreślonym wynikiem uzyskano skan kontrolny 3 miesiące po badaniu podstawowym w celu oceny wzrostu zmiany. Jeśli w tym czasie zmiana miała czas podwojenia objętości mniejszy niż 400 dni, wynik końcowy uznano za pozytywny; w przeciwnym razie został uznany za negatywny. Read more „Zarządzanie guzkami płuca wykryte przez tom tomograficzny cd”