Brusiner obserwowal przypadki raka oskrzela

Brusiner obserwował przypadki raka oskrzela, które w ciągu 2 lat uległy powiększeniu od wielkości orzecha włoskiego do wielkości jabłka: toteż, jeśli w ciągu co najmniej 6-miesiecznego okresu obserwacji ani wielkość, ani kształt cienia nie ulega zmianie i jeżeli nie ma objawów klinicznych, jest to najprawdopodobniej , guz łagodny: może to być włókniak, tłuszczak lub niezakażona torbiel wtórna. Zatrzymanie się na rozpoznaniu guza łagodnego nie zwalnia nas jednak od odrzucenia możliwości, że guz ten. ulegnie później przemianie w nowotwór złośliwy i dlatego musimy kontrolować stan chorego. W podobny sposób zachowują się np. guzy olbrzymie opłucnej (Brunner, Keiler-Eppinger, Mehrdorf i Nevinny): trwają latami bez zmian, by ulec nagle przemianie w mięsak. Read more „Brusiner obserwowal przypadki raka oskrzela”

W ten sposób skazali siebie na ciagle niezadowolenie

W ten sposób skazali siebie na ciągłe niezadowolenie, niedosyt, o którego źródle nieraz nawet nie pamiętali lub pamiętać nie chcieli. Można również przytoczyć, jako przykład kobietę, u której pod wpływem doświadczeń życiowych wytworzył się silny lęk przed niepowodzeniem. Lęk ten zmuszał ją do zajmowania negatywnej postawy wobec realizacji wszelkich celów, których osiągnięcie zaspokoić by mogło jej potrzebę sensu życia, ale, z którymi wiązałby się jakiś element ryzyka. Narzuconym jej przez środowisko sposobem zaspokajania potrzeby sensu życia była aktywność społeczna. Za każdym razem robiąc wielkie plany, podejmując decyzje o rozpoczęciu szeregu inicjatyw, w ostatniej chwili rezygnowała z ich realizacji, tłumacząc sobie ten lęk właśnie brakiem sensu. Należy również zwrócić uwagę na fakt, że lęk ten wyrażał się między innymi zdecydowanie negatywną postawą wobec wszelkich przejawów współzawodnictwa. Na tym podłożu po niewielu latach korozji wystąpiła u niej nerwica lękowa. Okazuje się, więc, że niezdolność do realizacji ustalonej koncepcji sensu życia działając, jako czynnik zakłócający aktywnie przystosowanie może nieraz prowadzić do poważniejszego zaburzenia przystosowania, niż to, które bywa wywołane brakiem miej koncepcji. Brak koncepcji sensu życia prowadzi na ogół do apatii, braku chęci działania, a jeśli w wyniku tego braku rozwinie się nerwica egzystencjalna, można zaobserwować objawy neurasteniczne. Warto przy tym zwrócić uwagę na to, że osoby cierpiące na nerwice egzystencjalną na tle niezdolności do realizacji ustalonej koncepcji, sensu życia są pacjentami wymagającymi bardzo specyficznej psychoterapii. Jest im lżej, gdy uwierzą, że nie mogli i nie musieli zrobić tego, co uznali raz za sens swojego życia. Uwieńczeniem tej terapii jest zawsze podsunięcie im nowego sposobu realizacji sensu życia (lub nawet nowej koncepcji sensu życia), i to takiego, który będą w stanie zarówno zaakceptować, jak i zrealizować. Przytoczone przykłady wskazują, że nieraz koncepcja sensu życia bywa sformułowana w sposób nieodpowiadający cechom osobowości człowieka, jego zdolnościom, postawom i możliwościom życiowym. Analiza szeregu podobnych przypadków nasuwa również wniosek, że koncepcja sensu życia powinna być nie tylko dostosowana do możliwości osobnika, ale również mieć odpowiednią formę, a mianowicie powinna być dość ogólna, nie zbyt konkretna, tak, aby można było ją realizować różnymi sposobami. Sensem życia wielu ludzi jest na przykład zdobycie pozycji w tej właśnie instytucji albo wstanie tylko aktorem dramatycznym, życia lub też jak u wspomnianego ekonomisty i krytyka – zostanie tylko lekarzem fabryk czy pisarzem [hasła pokrewne: olx konie, przedwczesny wytrysk leczenie warszawa, skręcenie i naderwanie stawu skokowego ]

Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej

Badania na zwierzętach oraz badania in vitro i fazy 2 u ludzi sugerują, że statyny mogą być korzystne w leczeniu zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). W badaniu tym sprawdzono hipotezę, że leczenie symwastatyną poprawi wyniki kliniczne u pacjentów z ARDS. Metody
W tym wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym, losowo przydzielono (w stosunku 1: 1) pacjentów z początkiem ARDS w ciągu ostatnich 48 godzin w celu otrzymania doodbawicy enteralnej w dawce 80 mg lub placebo raz dziennie przez maksymalnie 28 dni. Pierwszorzędowym wynikiem była liczba dni bez wentylatora do dnia 28. Wyniki wtórne obejmowały liczbę dni wolnych od niewydolności narządów niepłucnych do dnia 28, śmiertelność po 28 dniach i bezpieczeństwo.
Wyniki
W badaniu wzięło udział 540 pacjentów, przy czym 259 pacjentów przydzielono do symwastatyny, a 281 – do placebo. Grupy były dobrze dopasowane pod względem demograficznych i wyjściowych zmiennych fizjologicznych. Read more „Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej”

Byla niespokojna, napieta, nieprzyjemna tak dlugo, az ja ktos pochwalil, wysoko ocenil.

Gdyby, więc koncepcja zaspokajania potrzeby sensu życia była niezgodna z całą konfiguracją aktualnych postaw osobnika, stanowiących jakby utrwalony fundament jego poglądów, żaden motyw prowadzący wprost do zaspokojenia potrzeby sensu życia me mógłby zostać sformułowany, a tym samym i działanie nie mogłoby być wykonywane w talk efektywny sposób, jak to się dzieje przy świadomym, bezpośrednim, otwartym programowaniu, gdy motyw może być formułowany zgodnie z kierunkiem działania i regulować to działanie. Jako przykład przytoczę przypadek następujący: u bardzo ambitnej, zdolnej kobiety, naukowca, pod wpływem nacisków wychowawczych wytworzyły się negatywne postawy wobec wszelkich przejawów osobistej ambicji. Jej kierunkiem działania było jednak zawsze i zostało nadal infantylne szukanie uznania w oczach otoczenia, podziwu. Była niespokojna, napięta, nieprzyjemna tak długo, aż ją ktoś pochwalił, wysoko ocenił. Przy każdym formułowaniu motywu, spotykała się z bardzo wielkimi trudnościami. Motywacja jej odznaczała się uderzającą niekonsekwencją, zmiennością, która zrażała otoczenie i ją samą męczyła, utrudniając jej jednocześnie zarówno realne zaspokojenie potrzeby sensu życia jak i rewizję koncepcji tego sensu. Z obawy przed kaprysami tej kobiety nie krytykowano jej, ale też i mniej chwalono, kiedy na to zasługiwała. Łatwo może również doprowadzić do zaburzeń w przystosowaniu ustalenie kierunku działania odnoszącego się do zbyt krótkodystansowego celu. Zdarza się to czasem u ludzi, którzy z różnych powodów dopatrują się sensu swego życia w uzyskaniu określonej, pozycji społecznej, stanowiska np. gama ich czynność zostaje podporządkowana zdobyciu tego stanowiska. Istnieje zawsze jakaś szansa, że zostanie ono osiągnięte, a wtedy człowiek szybko przyzwyczają się do nowego stanu i często stwierdza, że nie dało mu to tego, czego oczekiwał. Zapomniał, że nie zawsze osiągnięcie zamierzonego celu jest sukcesem, zwłaszcza wówczas, gdy sama walka dostarcza największej satysfakcji. W trakcie walki można zrezygnować z rozwiązywania wielu trudnych problemów własnej egzystencji, odkładając je na potem. Osiągnięcie takiego blisko ustawionego celu czyni dalszą walkę zbędną, a odsunięte problemy stają przed człowiekiem znów z całą ostrością. Wielu ludzi czuje się wówczas oszukanymi przez życie. Zaczynają oni, rozwijać techniki przystosowania zastępczego. Ten sam, niegdyś energiczny, zacięty człowiek, opuszcza się w pracy, narzeka, że nic na świecie nie jest warte wysiłku, że gdyby mógł zacząć życie, od nowa, wówczas by nic nie robił [hasła pokrewne: kompulsywne objadanie, skręcenie i naderwanie stawu skokowego, tureckie allegro ]

Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej AD 5

Ogółem 8 pacjentów, którzy nie spełniali kryteriów kwalifikujących, przeszło losową pomyłkę, z 4 przypisanymi do każdej grupy; ci pacjenci zostali włączeni do analizy. Łącznie 5 pacjentów w grupie otrzymującej symwastatynę i 3 w grupie placebo nie otrzymało przydzielonego leku. Jeden pacjent w grupie przyjmującej symwastatynę stracił kontakt z chorymi. Żadne dane dotyczące pierwotnego wyniku nie były dostępne dla tego pacjenta w grupie otrzymującej symwastatynę i dla 2 pacjentów z grupy placebo (ryc. 1). Tabela 1. Tabela 1. Read more „Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej AD 5”

Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej AD 3

Pacjenci zostali losowo przydzieleni do grup badanych w stosunku 1: przy użyciu permutowanych bloków i stratyfikacji zgodnie z miejscem badania i wymogiem wazopresatora (tak lub nie). Pacjenci otrzymywali raz na dobę simwastatynę (w dawce 80 mg) lub identyczne tabletki placebo przez okres do 28 dni. Pierwszą dawkę badanego leku podawano tak szybko jak to możliwe, najlepiej w ciągu 4 godzin po randomizacji, a kolejne dawki podawano każdego ranka począwszy od następnego dnia kalendarzowego.
Badany lek był kontynuowany do 28. dnia po zakończeniu leczenia krytycznego (oddział intensywnej terapii lub oddział intensywnej terapii, w którym leczeni są pacjenci wymagający wsparcia narządów, ale nie intensywnej terapii lub inwazyjnej mechanicznej wentylacji), śmierć, przerwanie aktywnego leczenia medycznego, rozwój stan kliniczny wymagający natychmiastowego leczenia statyną lub wycofania pacjenta z badania. Badany lek został zatrzymany ze względów bezpieczeństwa, jeśli prowadzący klinicysta stwierdził, że jest to wymagane, jeśli poziom kinazy kreatynowej był ponad 10-krotny w stosunku do górnej granicy prawidłowego zakresu lub jeśli poziom aminotransferazy alaninowej lub aminotransferazy asparaginianowej był 8-krotność górnej granicy normalnego zakresu.
Gromadzenie danych i procedury
W momencie rejestracji zarejestrowano charakterystykę demograficzną każdego pacjenta, zmienne wentylacyjne i fizjologiczne oraz ocenę wyników z Fizjologii ostrej i ostrej oceny zdrowia II (APACHE II) w chwili przyjęcia. Read more „Symwastatyna w zespole ostrej niewydolności oddechowej AD 3”

Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 4

Dodatkowe kwestionariusze obejmowały ankietę, w której klinicysta poprosił pacjentów o ocenę ich globalnej odpowiedzi na terapię (w skali od do 7, przy czym oznacza znaczną poprawę, a 7 oznacza znaczne pogorszenie astmy). Bezpieczeństwo oceniano na podstawie oceny zdarzeń niepożądanych, oznak życiowych, wyników badań elektrokardiograficznych i immunogenności, a także klinicznych badań laboratoryjnych. Poziomy przeciwciał przeciwko mepolizumabowi mierzono przed randomizacją oraz w trzech punktach czasowych (16, 32 i 40 tygodni) po randomizacji.
Analiza statystyczna
Wszyscy pacjenci, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku zostali włączeni do zmodyfikowanej analizy zamiaru leczenia. W odniesieniu do pierwotnego wyniku porównano częstość zaostrzeń w trzech grupach przy użyciu ujemnego modelu dwumianowego16, który obejmował współzmienne dla leczenia, stosowanie glikokortykosteroidów doustnych, region geograficzny, liczbę zaostrzeń w poprzednim roku oraz wyjściowy odsetek przewidywany FEV1. Oszacowaliśmy, że przy 180 pacjentach w każdej grupie, badanie będzie miało moc 90%, aby wykryć 40% spadek częstości zaostrzeń, z 2,40 rocznie w grupie placebo do 1,44 na rok w każdej z grup mepolizumabu, w dwustronny poziom istotności równy 0,05. Wykonując te obliczenia, założyliśmy, że liczba zaostrzeń następowałaby po ujemnym rozkładzie dwumianowym17 z parametrem rozproszenia k = 0,8. Read more „Leczenie mepolizumabem u pacjentów z ciężką astmą eozynofilową AD 4”