W ten sposób skazali siebie na ciagle niezadowolenie

W ten sposób skazali siebie na ciągłe niezadowolenie, niedosyt, o którego źródle nieraz nawet nie pamiętali lub pamiętać nie chcieli. Można również przytoczyć, jako przykład kobietę, u której pod wpływem doświadczeń życiowych wytworzył się silny lęk przed niepowodzeniem. Lęk ten zmuszał ją do zajmowania negatywnej postawy wobec realizacji wszelkich celów, których osiągnięcie zaspokoić by mogło jej potrzebę sensu życia, ale, z którymi wiązałby się jakiś element ryzyka. Narzuconym jej przez środowisko sposobem zaspokajania potrzeby sensu życia była aktywność społeczna. Za każdym razem robiąc wielkie plany, podejmując decyzje o rozpoczęciu szeregu inicjatyw, w ostatniej chwili rezygnowała z ich realizacji, tłumacząc sobie ten lęk właśnie brakiem sensu. Należy również zwrócić uwagę na fakt, że lęk ten wyrażał się między innymi zdecydowanie negatywną postawą wobec wszelkich przejawów współzawodnictwa. Na tym podłożu po niewielu latach korozji wystąpiła u niej nerwica lękowa. Okazuje się, więc, że niezdolność do realizacji ustalonej koncepcji sensu życia działając, jako czynnik zakłócający aktywnie przystosowanie może nieraz prowadzić do poważniejszego zaburzenia przystosowania, niż to, które bywa wywołane brakiem miej koncepcji. Brak koncepcji sensu życia prowadzi na ogół do apatii, braku chęci działania, a jeśli w wyniku tego braku rozwinie się nerwica egzystencjalna, można zaobserwować objawy neurasteniczne. Warto przy tym zwrócić uwagę na to, że osoby cierpiące na nerwice egzystencjalną na tle niezdolności do realizacji ustalonej koncepcji, sensu życia są pacjentami wymagającymi bardzo specyficznej psychoterapii. Jest im lżej, gdy uwierzą, że nie mogli i nie musieli zrobić tego, co uznali raz za sens swojego życia. Uwieńczeniem tej terapii jest zawsze podsunięcie im nowego sposobu realizacji sensu życia (lub nawet nowej koncepcji sensu życia), i to takiego, który będą w stanie zarówno zaakceptować, jak i zrealizować. Przytoczone przykłady wskazują, że nieraz koncepcja sensu życia bywa sformułowana w sposób nieodpowiadający cechom osobowości człowieka, jego zdolnościom, postawom i możliwościom życiowym. Analiza szeregu podobnych przypadków nasuwa również wniosek, że koncepcja sensu życia powinna być nie tylko dostosowana do możliwości osobnika, ale również mieć odpowiednią formę, a mianowicie powinna być dość ogólna, nie zbyt konkretna, tak, aby można było ją realizować różnymi sposobami. Sensem życia wielu ludzi jest na przykład zdobycie pozycji w tej właśnie instytucji albo wstanie tylko aktorem dramatycznym, życia lub też jak u wspomnianego ekonomisty i krytyka – zostanie tylko lekarzem fabryk czy pisarzem [hasła pokrewne: Dmuchawy bocznokanałowe, kursy dla fizjoterapeutów, szkolenia fizjoterapia ]

Powiązane tematy z artykułem: Dmuchawy bocznokanałowe kursy dla fizjoterapeutów szkolenia fizjoterapia