Zaawansowana niewydolność serca leczona urządzeniem wspomagającym ruch lewej komory z przepływem ciągłym ad 6

Stan funkcjonalny i jakość życia Dodatkowe punkty końcowe, na podstawie analizy jakościowej według punktu czasowego. W obu grupach zaobserwowano wczesną i utrzymującą się poprawę zdolności funkcjonalnej. W sumie 80% pacjentów z ciągłym przepływem lewostronnym urządzeniem wspomagającym miało objawy czynnościowe klasy I i II według NYHA po 24 miesiącach, z podwojeniem średniej odległości w 6-minutowym teście marszu (w porównaniu do odległości na linii podstawowej) (Tabela 3). Podobne tendencje zaobserwowano w przypadku wskaźników jakości życia. W porównaniu z wynikami podstawowymi, wyniki w kwestionariuszu Minnesota Living with Heart Failure oraz kwestionariusze kardiomiopatii Kansas City poprawiły się o ponad 30 punktów w obu grupach w każdym punkcie czasowym (z wyjątkiem 24-miesięcznego punktu w testowanym pojedynczym pacjencie, który miał pulsacyjne wyniki; urządzenie przepływowe) (P <0,001). Zdarzenia niepożądane
Ryc. 3. Ryc. 3. Zdarzenia niepożądane i powiązane zagrożenia względne z analizy porównawczej według grupy terapeutycznej. Podskładka inne zdarzenie neurologiczne obejmowała przejściowy atak niedokrwienny i zdarzenia neurologiczne inne niż udar. W przypadku podkategorii ponownej hospitalizacji stawki obliczono na podstawie liczby lat po pierwszym wypisaniu ze szpitala. LVAD oznacza urządzenie wspomagające lewą komorę, czerwone krwinki z PRBC i urządzenie wspomagające prawej komory RVAD.
Dane dotyczące zdarzeń niepożądanych przedstawiono na rysunku 3 (szczegóły w dodatkowym dodatku). W porównaniu z pacjentami z urządzeniem lewostronnym z przepływem pulsacyjnym zaobserwowano znaczące zmniejszenie częstości występowania poważnych zdarzeń niepożądanych u pacjentów z ciągłym przepływem urządzenia wspomagającego lewą komorę – w tym zakażenie związane z urządzeniem (w odniesieniu do przezskórnego ołowiu, pompy, lub kieszeń na pompkę), zakażenia nie związane z urządzeniem, niewydolność prawej komory, niewydolność oddechowa, niewydolność nerek i arytmie serca. Częstość występowania udaru nie różniła się istotnie pomiędzy grupą o ciągłym przepływie (która wynosiła 0,13 zdarzenia na pacjento-rok [udar u 17% pacjentów]) i grupą pulsatywnego przepływu (która miała 0,22 zdarzenia na pacjenta-rok [udar w 14% pacjentów]). Nastąpiło względne zmniejszenie odsetka rehospitalizacji o 38% wśród pacjentów z urządzeniem wspomagającym przepływ lewej komory w sposób ciągły w porównaniu z pacjentami z urządzeniem pulsacyjnego przepływu.
Głównymi przyczynami zgonu wśród pacjentów z ciągłym przepływem urządzenia wspomagającego lewą komorę były udar krwotoczny (u 9% pacjentów poddanych implantacji urządzenia), niewydolność prawej komory (w 5%), posocznica (w 4%), przerwanie zasilania zewnętrznego ( u 4%), niewydolności oddechowej (w 3%), zatrzymania akcji serca (w 3%) i krwawienia (w 3%). Wśród pacjentów z urządzeniem wspomagającym ruch lewej komory, główną przyczyną śmierci był udar krwotoczny (u 10% pacjentów poddanych implantacji urządzenia), niewydolność prawej komory serca (w 8%), niewydolność wielonarządowa (7%) oraz udar niedokrwienny (w 5%).
Dyskusja
Nasze badanie pokazuje, że wszczepienie urządzenia wspomagającego przepływ lewej komory w porównaniu z urządzeniem pulsacyjno-przepływowym znacząco poprawiło prawdopodobieństwo przeżycia wolnego od udaru i ponownej operacji w celu naprawy lub wymiany urządzenia po 2 latach u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca w których terapia zawiodła i którzy nie kwalifikowali się do przeszczepu
[podobne: terapia manualna, fizjoterapeuta, Fordanserki ]

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapeuta Fordanserki terapia manualna