Zaawansowana niewydolność serca leczona urządzeniem wspomagającym ruch lewej komory z przepływem ciągłym cd

Zdarzenia niepożądane odnotowano podczas całego badania, stosując standardowe definicje (patrz Dodatek Uzupełniający). Wszystkie przyczyny zgonu zostały ustalone na podstawie autopsji lub badania dokumentacji medycznej, z ostatecznym orzeczeniem komisji ds. Zdarzeń klinicznych. Urządzenia lewostronne wspomagające
Ryc. 1. Ryc. 1. Pulsywno-przepływowe (panel A) i ciągłe przepływowe (panel B) lewostronne urządzenia wspomagające (LVAD). Dwa urządzenia wspomagające lewą komorę zastosowane w tym badaniu to pulsacyjny przepływ HeartMate XVE i przepływ HeartMate II o ciągłym przepływie (oba z Thoratec). Te wszczepione pompy pobierają krew z wierzchołka lewej komory i dostarczają ją do aorty wstępującej. Oba są napędzane elektrycznie za pomocą przezskórnego ołowiu, który łączy pompę z zewnętrznym sterownikiem systemu i źródłem zasilania (rysunek i animacja 16 dostępna z pełnym tekstem tego artykułu na). Urządzenie wspomagające przepływ lewej komory ma objętość 63 ml i wagę 390 g, w porównaniu z 450 ml i 1250 g, w przypadku urządzenia wspomagającego przepływ lewej komory serca. Oba urządzenia mogą osiągać natężenie przepływu do 10 litrów na minutę przy średnim ciśnieniu 100 mm Hg. Leczenie przeciwzakrzepowe obejmowało aspirynę u wszystkich pacjentów i warfarynę (o ukierunkowanym międzynarodowym współczynniku znormalizowanym od 2,0 do 3,0) tylko u osób z urządzeniem o ciągłym przepływie.
Analiza statystyczna
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia po 2 latach, wolny od obumierania (udar z wynikiem Rankina> 3) lub reoperacja w celu zastąpienia urządzenia. Odsetek pacjentów, u których osiągnięto pierwotny złożony punkt końcowy, porównywano między dwiema grupami leczenia przy użyciu dokładnego testu Fishera. Analizy proporcjonalnych hazardów Coxa, z danymi stratyfikowanymi na podstawie przypisania leczenia, zastosowano do obliczenia współczynników ryzyka i 95% przedziałów ufności dla pierwotnego punktu końcowego i zdarzeń składowych. Analiza pierwotnego złożonego punktu końcowego została przeprowadzona na podstawie zasady zamiaru leczenia. Pacjenci, którzy zostali poddani randomizacji, ale nie wszczepiono urządzenia, uznawali, że doszło do niepowodzenia leczenia, podobnie jak pacjenci, którzy mieli awarię urządzenia wymagającą eksplantacji urządzenia lub pilnego przeszczepienia serca.
Drugorzędne punkty końcowe badania obejmowały przeżycie aktuarialne, częstość zdarzeń niepożądanych, status funkcjonalny i jakość życia. Drugorzędne punkty końcowe oceniano przy użyciu analizy wszystkich danych poddanych analizie, aż do zaprzestania stosowania urządzenia do leczenia. Dane dotyczące zmiennych jakościowych porównano z użyciem dokładnego testu Fishera. Zmiany długościowe stanu funkcjonalnego i jakości życia analizowano za pomocą modelowania liniowych efektów mieszanych. Zdarzenia niepożądanych zdarzeń i względne ryzyko porównano między dwiema grupami leczenia z zastosowaniem regresji Poissona. Analizę przeżycia aktuarialnego przeprowadzono za pomocą metody Kaplana-Meiera, a wyniki porównano między dwiema grupami za pomocą analizy logarytmicznej. Wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną. Wszystkie podane wartości P są dwustronne i nie zostały dostosowane do wielokrotnego testowania.
Przeprowadzono dwie tymczasowe analizy, po jednej po 27% i 67% pacjentów osiągnęło 2-letni punkt czasowy
[przypisy: szkolenia fizjoterapia, Fordanserki, laryngolog wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: Fordanserki laryngolog wrocław szkolenia fizjoterapia