Zaawansowana niewydolność serca leczona urządzeniem wspomagającym ruch lewej komory z przepływem ciągłym czesc 4

Fałszywa stopa dodatnia została ograniczona do 5% za pomocą funkcji wydatków O Brien-Fleming. Wyniki
Badaj pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka badanych pacjentów według grupy leczenia. W sumie 200 pacjentów zostało losowo przydzielonych do implantacji urządzenia wspomagającego przepływ lewej komory (134 pacjentów) lub urządzenia wspomagającego ruch lewej komory (66 pacjentów) w okresie od marca 2005 r. Do maja 2007 r. Podstawowa charakterystyka każdego z nich dwie grupy leczenia były podobne, z tym że więcej kobiet było w grupie urządzeń z przepływem ciągłym (tabela 1). Terapia resynchronizacyjna nie powiodła się u ponad 60% pacjentów, prawie 80% otrzymywało dożylnie leki inotropowe, a ponad 20% miało wewnątrzaortalną pompę balonową w momencie rejestracji. Nie było istotnej różnicy między obiema grupami w ocenie ryzyka terapii docelowej.17
Kurs kliniczny
Pięciu pacjentów losowo przydzielonych do przyjęcia pulsacyjnego urządzenia wspomagającego lewą komorę i trzech pacjentów losowo przydzielonych do przyjęcia urządzenia o ciągłym przepływie nie poddało się wszczepieniu za pomocą urządzenia; jednak pacjenci ci zostali uznani za pacjentów z niewydolnością leczenia (patrz schemat blokowy w Dodatku Uzupełniającym). Trzech pacjentów, którzy mieli niewielki rozmiar ciała i którzy zostali losowo przydzieleni do grupy urządzeń z przepływem pulsacyjnym, otrzymało zamiast tego mniejsze urządzenie z ciągłym przepływem, ze względu na trudności z anatomicznym dopasowaniem. Jeden pacjent losowo przydzielony do grupy urządzeń z przepływem ciągłym otrzymał zamiast tego urządzenie wspomagające lewy komorowy przepływ pulsacyjny, ponieważ ubezpieczenie zdrowotne pacjenta obejmowałoby tylko urządzenie pulsacyjno-przepływowe.
Pozostali pacjenci, których dane zostały uwzględnione w analizach traktowanych as, składali się z 133 pacjentów, którzy przeszli implantację urządzenia wspomagającego pracę lewej komory serca i 59, którzy przeszli implantację urządzenia wspomagającego lewy komorowy przepływ pulsacyjny. Mediana okresu podtrzymania wynosiła 1,7 roku (zakres od 0,0 do 3,7) i 0,6 roku (zakres od 0,0 do 2,1) odpowiednio dla urządzenia wspomagającego lewy komorę przepływu i urządzenia pulsacyjnego przepływu, z łączną obserwacją Odpowiednio 211 i 41 pacjento-lat. Przeszczepienie serca przeprowadzono u 17 pacjentów losowo przydzielonych do urządzenia wspomagającego pracę lewej komory z ciągłym przepływem i 9 pacjentów losowo przydzielonych do urządzenia wspomagającego ruch lewej komory, po przeciwwskazaniach do transplantacji rozwiązanych, podczas gdy urządzenie zapewniało wsparcie.
Średni wskaźnik sercowy (. SD) wzrósł z 2,0 . 0,6 litrów na minutę na metr kwadratowy powierzchni ciała przed zabiegiem do 2,9 . 0,7 litrów na minutę na metr kwadratowy przez 24 godziny po wszczepieniu urządzenia wspomagającego lewą komorę lewej komory ( P <0,001) i od 2,1 . 0,6 do 2,9 . 0,7 litrów na minutę na metr kwadratowy po wszczepieniu urządzenia wspomagającego ruch lewej komory (P <0,001). W tym samym punkcie czasowym ciśnienie zaklinowania płucnego i kapilarnego zmniejszyło się z 24 . 8 do 17 . 7 mm Hg (P <0,001) z aparatem wspomagającym lewokomorowe o przepływie ciągłym iz 24 . 9 do 16 . 6 mm Hg (P <0,001) z urządzeniem wspomagającym ruch lewej komory serca.
Łącznie 114 ze 133 pacjentów (86%) z urządzeniem wspomagającym ruch lewej komory i 45 z 59 (76%) z urządzeniem wspomagającym ruch lewej komory zostało wypisanych ze szpitala z urządzeniem w miejscu
[przypisy: szkolenia fizjoterapia, Dmuchawy bocznokanałowe, agencja hostess ]

Powiązane tematy z artykułem: agencja hostess Dmuchawy bocznokanałowe szkolenia fizjoterapia